In de bovenstaande munubalk staan de knoppen naar de clubavonden van voorgaande jaren.
Kijk bij Agenda voor de komendeclubavonden

Mei 2012_                 ________________________________________________________________

    

Dennis van Duppen van het gelijknamige van Duppen loudspeaker design kwam weer langs voor een demo.
Inmiddels is er ook een winkel in Horst, waar naast de luidsprekers ook heel veel meer te zien en vooral te horen is.



De demo werd gehouden met apparatuur van Leema Acoustics.
De Leema Tucana II versterker en de nieuwe compacte Leema Elements serie zoals de CD speler, Dac en Amp.
Als extra bron diende een Meridian Sooloos muziekserver.
De bekabeling was van Nordost. 
Luidsprekers werden van Piega. 

playlist:

  • Dave Holland en Pepe Habichuela - Hands (Hands)(Dare2 Records DR2-006)
  • Jen Chapin - You haven't done nothing (Revisions, songs of Stevie Wonder)(Chesky SACD347)
  • Kraftwerk - Metal on Metal (Minimum maximum)
  • Pacific Symphony Orchestra, Pacific Chorale, John Alexander - Sanctus van Carl st.Clair (An American requiem)(Reference recordings HDCD RR-97CD)
  • Jen Chapin - Big brother (Revisions, songs of Stevie Wonder)(Chesky SACD347)
  • Dave Holland en Pepe Habichuela - Camaron (Hands)(Dare2 Records DR2-006)
  • Lou Reed -Vanishing act (Animal serenade)(Sire/Reprise 48678-2)
  • Antonio Forcione - Tarantella (Antonio Forcione quartet in concert)
  • Chie Ayado - Mother (Prayer)
  • John Hammond jr. - It hurts me too (Rough & tough)
  • Jaques  Loussier trio - Adagio (test cd Stereo magazine vol.3)
  • Flim & the bb's - Tricycle (test cd Stereo magazine vol.3)
  • Chie Ayado - In the getto (Prayer)
  • Nadieh -The rebel (Land of ta)
  • The Willy DeVille acoustic trio  -Spanish Harlem (In Berlin)

pauze

  • Gazpacho - Massive illusions (Night)
  • Renaud Garcia-Fons - Caballera de mi amor (La Linea del sur)(ENJA ENJ-9527 2)
  • Shelby Lynne - Willie and Laura Mae Jones (Just a little lovin')
  • Janis Ian - Breking silence (Dynamic experience volume 2)(STS611121)
  • the Civil wars - Billie Jean live (Barton Hollow)
  • Nits - Ivory boy (Wool)
  • Gregorian - Join me (The masterpieces decade 1)
  • Sara K - Ireally do (Hobo)(Chesky)
  • Arne Domnérus - Antilope blues (Music of Ellington)

Binnenkort volgt het verslag 

April 2012_________________________________________________________________

Haico Kok, een van onze leden kwam met zijn eigen gebouwde luidsprekerproject.
Het is een wereldwijd roemrucht systeem, ontworpen door niemand minder dan Seigfried Linkwitz.
Deze heer heeft samen met dhr. Russ Riley een nieuw type crossover filter ontworpen wat in heel veel hedendaagse luidspreker ontwerpen is terug te vinden.
Het luidsprekerontwerp heet de Linkwitz Orion. 

Siegfried Linkwitz , de geestelijk vader van de Orion luidsprekers, schrijft op zijn website het volgende:

It is possible to reproduce a stereo recording in an ordinary living room such that listeners have the illusion that the two loudspeakers have disappeared. When they close their eyes, they can easily imagine to be present at the recording space, as they listen to the phantom audio scene in front of them. 
The vast majority of loudspeakers that have been sold - the typical box speakers - can only produce this effect to a limited degree because of a fundamental limitation: they radiate sound into the room with different intensity at different frequencies and angles, though they measure flat on axis. Consequently the many reflections from room surfaces are sonically colored in a way that is characteristic for box loudspeakers. We always recognize the sound as coming from a box rather than being live. It is the generic loudspeaker sound.

Siegfried Linkwitz, August 2009

Dat is een mooie binnenkomer. 
De eerste alinea zou zo uit de glossy folder van een high-end luidspreker fabrikant kunnen komen. 
Maar in de tweede alinea wordt het gros van deze high-end luidsprekers direct naar de prullenbak verwezen! 
Al die 'box speakers' komen op een heel fundamentele manier tekort: het afstraal gedrag deugt niet.
Kan dat waar zijn? Al die dure merken met klinkende namen deugen niet? 
Nou ja, geen mens luistert naar zijn luidsprekers achterstevoren. 
Dat klinkt voor geen meter. 
En ja, dat geluid vanaf de achterkant komt via de reflectie aan de achterwand wel weer terug naar de luisterplek. 
Dus er zit wel wat in. 
Het directe geluid kan nog zo goed zijn, het indirecte geluid is ook van belang. 
En in een gemiddelde ruimte is op de luisterplek het indirecte geluid zelfs luider dan het directe geluid!
Toen Haico zo'n twee jaar geleden bij toeval op de Linkwitzlab website stuitte was zijn nieuwsgierigheid door deze tekst dan ook gewekt. 
En al verder struinend in zijn (zeer uitgebreide) website werd Haico alleen maar enthousiaster. 
(Haico is een fysicus, en Linkwitz's website is een verademing vergeleken bij de tenenkrommende beweringen die je nogal vaak tegenkomt in het high-end wereldje)
De Orions kun je kopen voor zo'n $14,750 per paar, excl. BTW en verzendkosten. 
Maar, en dat is het leuke, je kan ze ook zelf bouwen voor een fractie van die prijs.
Haico besloot daarom de Linkwitz Orion speakers maar eens te gaan bouwen. 
Een email naar Siegfried en $300 lichter, kreeg hij enkele dagen later de bouwbeschrijving en 2 printplaten voor het filter in de post. 
Een klein jaar later waren de luidsprekers af.

Willen dipolen als de Orion tot hun recht komen, dan moeten ze kunnen 'ademen'. 
Linkwitz zelf zegt dat vooral de afstand tot de achterwand minimaal 3-4 feet moet zijn. 
Dat is dus een dikke meter. 
Haico's ervaring is dat een afstand van 1.5m eigenlijk nodig is (in mijn woonkamer). 
Maar eigenlijk is zijn woonkamer net te klein, en was eigenlijk heel erg benieuwd hoe de speakers in een grotere ruimte zoals in AOB's ruimte in Oirschot zou klinken. 
Dus besloot hij maar eens demo te geven; twee vliegen in een klap!

Waar we naar gingen luisteren was:

  • Linkwitz Orion luidsprekers (3-weg, volledig dipool, met actief filter)
  • Linkwitz Orion ASP (analoog sound processor), oftewel het 'cross-over' filter van de luidsprekers
  • ROTEL RMB-1048 8-kanaals eindversterker
  • ROTEL RCD- CD speler (met Tentlabs klok)
  • Benchmark DAC1 HDR
  • Logitech Squeezebox Touch als streaming device
  • Laptop met squeezebox server

Nog een kleine toelichting op de andere apparatuur: 
De Orions zijn een drieweg systeem, met actief filter. 
Elke unit (hoog, mid, laag) heeft dus zijn eigen eindversterker kanaal nodig. 
Vandaar de ROTEL 8-kanaals eindversterker. 

De CD speler heeft hij tijdens een workshop in het lab van Guido Tent voorzien van een tentlab klok. 
Voor iedereen die niet vies is van een soldeerbout maar net de ervaring mist om het helemaal zelf te doen een zeer aanbevelenswaardige workshop!

Tegenwoordig luistert Haico naar de meeste muziek via streaming. 
De Benchmark DAC1 HDR doet dan dienst als DAC, voorversterker (kanaalskeuze) en volumeregeling. 
Normaal gesproken staat zijn muziek op een NAS, maar voor de demo zet hij het op mijn laptop en gaan de bits en bytes via Wifi naar de Logitec Touch (maar de omzetting blijft de taak van de Benchmark).
Naast de laptop met muziek zal hij ook een aantal CD's meenemen (en als back-up voor het geval de laptop-wifi-squeezebox combi hapert). 
Maar er zal ook voldoende gelegenheid zijn voor het draaien van zelf meegenomen CD's.

Haico zal op de avond wat meer vertellen over de Orion's (er valt heel veel te vertellen). 
Mocht je alvast wat meer willen weten, kijk eens op:

Hier volgt de playlist van deze avond:

  • Eva Cassidy - Wayfaring stranger (Simply Eva)
  • The King singers - Music when soft voices die (Romance du Soir))
  • Uppsala chamber orchestra, Mägi - Adagio van Sjostakovitj (Sjostakovitj symphony no.15 op 141)(SCD 1148)
  • Emilliana Torrini -  Fishermans woman (Fishermans woman)(Rough Trade RTRADCD188)
  • Dire Straits  Your latest trick
  • Liadov - Baba Yaga (Arabesque by Crystal cable)(CC200901)
  • Bach Easter & Ascension Oratios (track1)
  • Bach Easter & Ascension Oratios (track4)
  • Cantate Domino _O Helga Natt
  • Jane Monheit - There's a small hotel (Home)
  • Milos Karadaglic - Koyunbaba 1 (Mediteraneo)
  • Handel harp concertos -(track5)
  • Juliette Hurel - Debussy final (Impressions Francaises)
  • Rebecca Pigeon - Spanish Harlem
  • Shirley Horn - Beautiful love

na de pauze

  • Jessye Norman Sir Alexander Gibson - Sweet little Jesus boy van Robert  Macgimsey (Sacred songs)(Philips 400 019-2)
  • Oslo philharmonic orchestra, Mariss Jansons -1812 festival overture op.49 van Tchaikovsky (The best classical album in the world ...ever)(EMI 7243 8 64898 2 1)
  • Richard Bona - Invocation, a prophecy (Reverence)(Colombia COL 504497 2)
  • Renaud Garcia Fons - Palermo notturno (Solo, The Marcevol concert)(Enja ENJ-9581 2)
  • Feist - Mushaboom (Let it die)
  • Hooverphonic - Heart broken (With orchestra)
  • Anouar Brahem - La chambre (Le voyage de Sahar)(ECM 1915  987 4651)
  • Charly Antolini - Afrolini (Antolini)(Zounds 2710009053)
  • Sara K & Chris Jones - All your love turned to passion (Live in concert)(Stockfisch SFR 357.6030.2)
  • Al di Meola -Morocco (The rite of strings, Clarke, di Meola, Ponty)
  • Lhasa - La Confession (The living road)

 

Maart 2012_________________________________________________________________

Deze avond stond onze jaarlijkse ledenvergadering op de agenda. 
We hebben terug geblikt op 2011 en vooruit gekeken naar 2012. 
De ledenvergadering is een uitstekende gelegenheid om mee te praten over hoe we als vereniging nog beter tegemoet kunnen komen aan de behoeften van de leden. 
De volgende punten kwamen o.a. aan de orde:

  • Thuisdemo’s

  • Ledenwerving

  • Ledenforum

  • Financieel overzicht 2011; begroting 2012

  • Bestuur & commissies

Na afloop van de vergadering, die niet de hele avond in beslag zal nam, werd door het bestuur aan de aanwezige leden een drankje aangeboden en kon in de bar gezellig worden bij gekletst.

 

Februari 2012_________________________________________________________________
  

Hennie Dolleman van D & D Audio uit Vlaardingen kwam samen met een voor ons bekende dealer, 
namelijk Michel Keyner van Audiofile uit s'Gravenmoer.
D&D is importeur/ distributeur van bijvoorbeeld Siltech en Crystal Cable, Densen, VTL, Devialet, Xavian, SSC dempers, Clearaudio etc.
Siltech en Crystal Cable zijn producten uit eigen land, nog sterker uit hetzelfde gezin.
Densen komt uit Denemarken en is vooral populair om haar versterker lijn, denk aan de "Beat" versterkers.
Davialet is een nieuwkomer uit Frankrijk en houdt zich onder anderen bezig met versterkers.
De ontwerpers hebben voorheen als collega's bij Nortel gewerkt. De producten zijn zeer vernieuwend en innovatief.
Clearaudio is een Duits bedrijf dat platenspelers en toebehoren produceert.



De installatie van deze avond bestond uit:
  • Crystal Cable Arabesque glass master luidsprekerset (40.000 euro/set)
  • Densen B-410 CD speler (1600 euro)
  • Clearaudio concept MM platenspeler (1100 euro)
  • Devialet D-Premier versterker (11900 euro)
  • Crystal Cable bekabeling
  • SSC dempers
  • M2tech hiFace USB-S/Pdiv omzetter (135 euro)

De versterking is deze avond van Devialet.
Het is een jong bedrijf wat bijna vijf jaar bestaat, het gaat hier om een Frans bedrijf, gevestigd in de hoofdstad Parijs.
De ontwerpers hebben voorheen als collega's bij Nortel gewerkt.
De producten zijn zeer vernieuwend en innovatief, de versterker heeft dit jaar zelfs een CES innovation award ontvangen.
De versterking is een combinatie tussen klasse A en klasse D, de spanningsversterking is in klasse A, de stroomversterking in klasse D.
Het leuke aan de versterker is dat hij helemaal custom geprogrammeerd kan worden middels een online configurator.
Deze instellingen sla je op een SD kaartje op, wat je in de versterker steekt en de versterker neemt deze instellingen aan.
Zo is een lijn ingang simpel om te zetten naar een ingang voor een platenspeler met MD of zelfs MC element.
En bij deze "Phono" ingangen zijn dan weer talloze instellingen mogelijk, zoals bijvoorbeeld ingangsgevoeligheid, RIAA curve, de afsluitweerstand en afsluitcapaciteit, zelfs een onbalans van het element is instelbaar, en voor de 78 toeren liefhebbers kan de ingang ook op mono worden gezet.

De analoge lijningang is ook weer in gevoeligheid instelbaar.
Dan zijn er nog diverse digitale ingangen, optisch, coax en een symmetrische AES/EBU ingang, de versterker is dus voorzien van een ingebouwde DAC.
Ook zijn er diverse uitgangen en wederom instelbaar, digitaal, subwoofer uitgang, analoge voorversterker uitgang.
Daarnaast is er ook nog een Wifi-streamer ingebouwd, voor het draadloos streamen vanuit een PC of Apple.
Dat is dan weer volgens de nieuwste asynchroon techniek, met een ingebouwde master clock  voor reclocking met een maximale resolutie van 24bits bij 196KHz.!
Het uitgangsvermogen liegt er ook niet om, 2x 240 Watt.
De versterker is ook te bruggen voor een 400 Watt mono, dan kan ook nog een tweede versterker gekoppeld worden en daarmee fungeren tot één geïntegreerde versterker van 2x 400 Watt.

Naast al deze techniek is er ook aan design gedacht, de versterker ziet er helemaal niet uit als een gemiddeld hifi apparaat, ondanks het zware vermogen is hij is heel plat, zonder knoppen, met een rond display aan de bovenkant en slechts 7,5 kilo.
Ook de afstandbediening ziet er heel anders dan anders uit, en die is ook weer custom instelbaar.
Het enige nadeel is de prijs van 11900 euro, even door sparen dus..

De luidsprekers zijn van Nederlandse bodem van bekabeling fabrikant Crystal cable.
Crystal cable bestaat nog niet zo heel lang, waar wordt wereldwijd geprezen.
Deze kabels vallen direct op doordat ze extreem dus zijn, met een transparante buitenkant waardoor je direct op het glimmende zilver kijkt.
Die transparante look is ook doorgezet in deze Arabesque luidsprekers.
En ook deze luidsprekers hebben een CES award ontvangen, dat was in 2010
De luidsprekers zijn gebouwd van glas en door de vorm en het materiaal was er een minimale demping nodig.
Van de bovenkant gezien lijkt het een beetje op een slakkenhuis, en in de dunste punt zit er een kleine luchtspleet, die als een soort :verdreven poort"fungeert.
Die demping is een klein soort kussen onderin de kast.
Het filter zit onderin de voet en is vormt een 2.5 weg systeem en is voor zowel het hoog als het laag in een paar stapjes instelbaar.
De interne bekabeling is niets minder dan de Crystal reference kabel.
Voor de hoge tonen zorgt een Raal ribbon tweeter, de andere drie speakers zijn van Scanspeak.
Deze luidsprekers worden dan wel in Nederland gemaakt, maar worden hier bijna niet verkocht. De meeste sets gaan richting Azië en Rusland.

Dan gaan we naar de wat betaalbare componenten uit de set.
Als eerste de Densen cd speler.
Densen is vooral bekend geworden met de Beat versterkers.
Deze B410 cd speler is het instapmodel uit een reeks van 4 typen cd spelers.
Er is veel aandacht besteed aan de voeding, zo is er een ringkerntransformator gebruikt met daarachter condensatoren (elco's) met een capaciteit die je eerder in een eindversterker verwacht. De gebruikte DAC is 24 bits, netjes in een eigen afgeschermde behuizing en net zoals de analoge uitgang op een losse print, welke mogelijk in de toekomst uitgewisseld kunne worden voor toekomstige upgrades. Die analoge print bestaat uit een klasse A versterker zonder terugkoppeling.

De platenspeler is van het Duitse Clearaudio.
Dit bedrijf houdt zich al ruim 30 jaar bezig met platenspelers, elementen en aanverwante artikelen.
Ook hier hebben we het weer over een instap model.
En dan ook letterlijk, want deze platenspeler is vanaf de fabriek al voorzien van een element en is geheel afgesteld.
Er hoeft dus niet meer van alles afgeteld en gemeten te worden, nee, gewoon uitpakken aansluiten en lekker plaatjes draaien.
Deze platenspeler is vooral bedoelt voor degene die destijds hun oude platenspeler hebben weggedaan, maar nog graag hun oude platen willen draaien of zelfs nieuwe platen willen kopen.
En deze dan af willen spelen in een kwaliteit ver boven die oude platenspeler, en toch voor een betaalbare prijs.
Mocht je later toch naar een betere platenspeler willen, dan heeft Clearaudio een ruim assortiment aan zeer luxe high-end draaitafels met bijbehorende armen en elementen.

Tijd om te luisteren.
We beginnen met de cd speler aangesloten op een dual mono set van de Daviolet versterkers.
Het hoog is mooi en natuurlijk, dit blijkt een klankeigenschap van deze versterkers te zijn.
Het laag lijft goed strak en geeft geen krimp.
Echter achter in de zaal klonk het laag wat sompig en wollig en het hoog werd een beetje opgeslokt door de ruimte.
Voorin was alles echter een heel een stuk beter.
Thuis zul je geen last hebben van het zachtere hoog, daar zitten immers niet zo veel mensen tussen de luisterpositie en de luidsprekers.
Daarnaast is zelfs de hoeveelheid laag en hoog instelbaar en dus aanpasbaar aan uw luisterruimte.
Dat van het minder strakke laag zoals het achterin de ruimte klonk kan ook geel goed aan het podium liggen was achter de luidsprekers lag.
We hebben al vaker meegemaakt dat het podium vreemde dingen als deze doet met luidsprekers met een behoorlijk krachtige bas.
Gelukkig was het geluid op de voorste rijen wel goed!
Zo liet het nummer "Walking on the moon" een behoorlijke grote dynamiek horen, de saxofoon en het drumstel knalde werkelijk de zaal in!
En zelfs bij hogere geluidsvolumes geven de luidsprekers geen krimp en blijft voorin de zaal alles even strak!
Na de pauze werd er overgeschakeld naar 1 versterker, dit verschil was waarneembaar, en zelfs de meesten vonden dit mooier klinken, maar, zoals zo vaak, waren er ook weer leden die juist voor de puaze het geluid mooier vonden.
Wel moet gezegd worden dat het hoog van de Arabesque is opgeschroefd omdat het met het aantal mensen niet helemaal toereikend was voor de mensen  achterin.
En dan is het voordeel dat dit soort kleine aanpassingen eenvoudig te doen zijn.

Met de platenspeler begonnen we met Ulla Meiecke met het nummer "die Tänserin".
Hiervan zijn we de opgekalefaterde cd versie gewend, wat dus een oneerlijk vergelijk is, het middengebied leek wat terughoudend.
Echter met een originele persing van het Oscar Peterson trio was te horen dat er echt muziek uit deze platenspeler komt.
Dit klonk gewoon goed, mooi ruimtelijk, en een goede tonale verhouding, voor de vinylliefhebbers dus echt genieten!

playlist:

  • Minnesota orchestra met Eiji Oue -Baba Yaga van Liadov (Arabesque by Chrystal Cable)(CC200901)(Reference Recordings RR-82)
  • The Turtle Creek chorale, the Dallas woman's chorus, Timothy Seelig - Requiem Pie Jesu van Rutter  (Arabesque by Chrystal Cable)(CC200901)(Reference Recordings RR-57)
  • Maxim Vengerov & Virtuosi - Csárdás van Monti (Arabesque by Chrystal Cable)(CC200901)(EMI 557164-2)
  • Ulla Meiecke -die Tänserin (Wenn schon nicht für immer dann wenigstens für ewig)(LP)(Clearaudio PL28545 4 015166 285457)
  • Ry Cooder, Manuel Galbán - Drume Negrita (Mambo sinuendo)(Nonesuch Perro Verde 7559-79691-2)
  • The Yuri Honging trio - Walking on the moon (Star Tracks)(Jazz in Motion records 9920102)
  • Arne Domnérus, Bengt Hallberg, Lars Erstrand, Georg Riedel, Egil Johansen - I'm confessin' (Jazz at the Pawnshop)(Prophone PRCD7778)
  • Streetorgan souvenirs - De winter was lang (Streetorgan "the Arab")

pauze

  • Chinese cd track1 cd 1 Ancient musical intruments (HMCD 9 78784 304981)(JYZ-90519-504)
  • Marketa Irglova - Wings of desire (Ánár)(Anti 7160-2)
  • Marketa Irglova - Only in your head (Ánár)(Anti 7160-2)
  • John Lee Hooker - We'll meet again (Chill out)(Virgin VPBCD 22)
  • Jeanette Lindsrom - Closer (Walk)(AmigoAMCD 895)
  • KarlSeglem - Lull (Norsk Jazz,no)(Ozella OZ025CD)
  • The Rolling stones -As tears go by (Big Hits, High tide and green grass)(LP)(Decca TXS101)
  • Doug MacLeod - If you going to the dog house (Dubb)(Black & Tan CD B&T022)
  • The Oscar Peterson trio - Quiet nights of quiet stars (We get requests)(LP)(Verve stereo 2352 065)
  • Brian Bromberg - ? (streaming)
  • Brian Bromberg - A remark you made (Jaco)(streaming)
  • Treintje Oosterhuis - That's what friends are for (Ken je me nog)(streaming)

De laatste paar nummers waren een experiment van Michel Keyner.
Hij speelde MP3 en Flac af op een Macbook via een M2tech hiFace USB naar S/Pdif omzetter.
Deze omzetter maakt een oude DAC weer interessant!
Want met dit apparaatje is je oude DAC ook bruikbaar om vanuit een pc of Mac aangestuurd te worden.
daarbij heeft het apparaatje een maximale resolutie van 24 bits/ 196KHz, dat is meer dan de gemiddelde USB DAC aan kan.
Meestal klinkt een USB stream niet echt geweldig, maar dit apparaatje werkt volgens het asynchroon reclocking principe wat een zeer positieve invloed heeft op de uiteindelijke klank, doordat alle verstoring en jitter vanuit de USB poort voor het grootste deel wordt geëlimineerd.
En hoe klinkt dit dingetje dan? Op deze set echt goed!
Zelfs wij met onze verwende oortjes waren zeer over dit apparaatje te spreken.
Daarbij heeft deze M2tech USB-S/Pdiv omzetter ook nog eens een heel schappelijke prijs!

Van diverse leden kregen we nog te horen dat ze de presentatie van Hennie heel goed vonden.
Hij wist veel te vertellen over de producten en de achtergrond informatie en wist dit ook boeiend te brengen!
Vooral de achtergrond informatie viel goed in de smaak.
Verder vond men de mix tussen muziek en informatie in een goede verhouding.
Als verrassing had Hennie zelfs voor alle aanwezigen een Cd meegenomen waarop ook muziek stond die hij aan het begin van de avond had laten horen.

We willen Hennie en Michel bedanken voor de boeiende avond.
Waarbij we kennis mochten maken met unieke luidsprekers en vernieuwende versterkertechnieken.
Met daarbij het genot van een betaalbare platenspeler en een verrassend goed klinkende USB omzetter

 Januari 2012_________________________________________________________________

   

Guido Tent van TentLabs is voor de meeste AOB-ers geen onbekende. 
Guido is inmiddels 7 jaar zelfstandig actief in de audio branche met zijn bedrijf Tentlabs en bouwde een reputatie op met zijn veelgeprezen zelfbouw modules (o.a. Tentclock module). 
Tijdens de vorige demo bij AOB maakte Guido indruk met zijn set, waarbij als weergevers Ensemble luidsprekers met een externe crossover werden ingezet. 
Koen van Brero, lid en oud-voorzitter van AOB, was dermate onder de indruk dat hij vervolgens contact opnam met Guido met het plan om een nieuwe speaker te ontwikkelen. 
Tijdens de demo werd gespeeld met monitoren en een subwoofer, die het resultaat zijn van de samenwerking tussen beide heren. 
Ofschoon deze producten bijna af zijn en al erg goed klonken (zie verder), zijn ze nog niet commercieel verkrijgbaar. 
Guido Tent heeft hierover een simpele filosofie: iets wordt pas op de markt gebracht als het echt helemaal af is. 
Nog even geduld dus..



De Tentlabs B-amp is een stereo geintegreerde versterker, die bijna commercieel verkrijgbaar is. 
De versterker is gebaseerd op Hypex klasse D modules, die op component niveau zijn aangepast. 
De getoonde versie van de B-amp was voorzien van een volume regeling, tevens voorzien van uit uitgang voor een subwoofer aan te sturen; er zal op termijn ook een versie zonder volume regeling op de markt komen.
Dit houdt verband met het feit dat de Tentlabs B-DAC, die inmiddels wel commercieel verkrijgbaar is, voorzien is van een volume regeling en dus in principe rechtstreeks op een eindversterker kan worden aangesloten. 
De BDAC, die tijdens de AOB demo werd ingezet, was door Peter van Willenswaard op component niveau nog verder verbeterd, waardoor hij volgens Guido Tent nog wat beter klinkt dan de originele versie (en helaas ook iets duurder is).

Als loopwerk werd de befaamde Tentlabs CD-speler ingezet. 
Omdat de behoefte aan hoogwaardige cd-spelers sterk vermindert, zal de productie van deze speler worden beeindigd. 
Wel zal er op termijn een B-Drive verschijnen, een loopwerk gericht op koppeling aan de B-DAC in dezelfde productlijn.

De set voor deze demo bestond dus uit:

  • Tentlabs / Van Brero Audio B-Speaker

  • Tentlabs B-Sub met het Motional FeedBack (MFB) principe

  • Tentlabs B-DAC, een speciale versie met Audio Magic (Peter van Willenswaard) modificatie

  • Tentlabs B-Amp stereo geïntegreerde versterke

  • Tentlabs CD loopwerk

  • Grimm Audio interlink

  • JK Type 3 speakerkabel

Eerst maar eens luisteren hoe dit klinkt, was het devies. 
Tijdens de eerste nummers werd meteen duidelijk dat dit een heel fijne set is met een groot oplossend vermogen en een heldere weergave. 
De vleugel van JeMaria Joao Pires werd bij het Impromptus D935 van Schubert met veel definitie helder en fijnbesnaard weergegeven. 
Ook in de daaropvolgende stukken viel op dat de set garant staat voor een heel mooi open, transparante weergave met een fraai 3d beeld. 
Na afloop van een van de muziekstukken werd het applaus door het publiek heel realistisch en gedetailleerd weergegeven, alsof de mensen achter in de zaal zaten. 
Helaas horen we op dit punt systemen nog wel eens door de mand vallen: applaus dat klinkt ‘als frikandellen die in het vet worden gegooid’ om clublid Martien Klingens maar eens te citeren...



De monitoren presteerden samen met de subwoofer op een bijzonder hoog niveau. 
Bij een stuk drumsolo overtuigde het geheel door prima dynamiek en
werden met name de bekkens heel erg fraai gedefinieerd weergegeven. 
Ook hier: geen witte ruis, maar echt zeer mooi uitstervende bekkenklanken.
Inmiddels was het in grote getale aanwezige publiek (de zaal was met maar liefst 42 luisteraars helemaal vol) overtuigd van de kwaliteiten van dit systeem.
Met gepaste trots: audio op hoog niveau uit ons eigen Brabant! Da’s nog een iets anders dan de New Kids, waar onze provincie in den lande momenteel ‘befaamd’ om is...
Guido Tent is een begenadigd technicus, maar is daarnaast in staat om technische dingen op begrijpelijke manier uit te leggen voor zijn publiek. 
Guido legde de technische achtergronden van de door hem ontwikkelde subwoofer uit.
Hij maakt hierbij gebruik van het destijds door Philips gepatenteerde motion feedback systeem (de Philips patenten zijn inmiddels verlopen, dus het principe kan vrij ingezet worden). 
Dit systeem laat toe om een mooi diep laag uit een relatief kleine kast te krijgen. 
Mbv een piezo-elementje als versnellingsopnemer wordt hierbij de daadwerkelijke conusbeweging vergeleken met de gewenste beweging. 
Het verschil wordt als foutcorrectie aan het ingangssignaal toegevoegd. 
Hierdoor wordt een zeer hoge mate van controle over de beweging van de conus verkregen. 
Dit leidt tot een dieper laag, maar ook tot 5x lagere harmonische vervorming. 
Een mooi schoon en diep laag is het resultaat! 
Op dit moment passen Velodyne en Backes & Muller als een van de weinigen soortgelijke principes op bij de ontwikkeling van hun subwoofers. 
Omdat Tentlabs alle ontwikkelingsresultaten in modellen vastlegt, kunnen diverse parameters snel worden aangepast tijdens de ontwikkeling. 
De getoonde subwoofer is op een haar na uitontwikkeld en zal binnenkort samen met een passieve versie voor parallel gebruik op de markt worden gebracht.



Na de pauze gaf Koen van Brero een interessante presentatie over het inregelen van een subwoofer. 
Het goed inregelen van een sub is geen sinecure en vereist speciale maatregelen. 
Het meest eenvoudig wellicht is de volume instelling: te veel bas is inmiddels direct waarneembaar. 
Een volgende parameter is de overname frequentie tussen monitoren en sub. 
Het foutief instellen van die frequentie zal leiden tot een dip of piek in de frequentiecurve van het systeem. 
Op zich is het met wat proberen vrij goed mogelijk om op het gehoor een redelijk vlakke frequentie karakteristiek te krijgen. 
Het voordeel van het inregelen mbv metingen is dat het veel sneller en nauwkeurig kan en dat de juiste fase kan worden ingesteld. 
Correctie van het fasegedrag (fase bijstellen, tijdsvertraging tussen monitor en sub (delay) en evt absolute fase) zal volgens Koen leiden tot een verbetering van de klankwaarneming. 
Een systeem met incorrecte faseinstelling zal volgens Koen tonaal nog redelijk ok klinken, maar mist drive...

Na deze interessante en duidelijke uitgelegde theoretische achtergrond werd weer overgeschakeld naar muziek. 
Opnieuw werd ik overtuigd van de klasse van deze set. 
Bij ‘String of Pearls’ verdwenen de speakers volledig en werd een volledige big band in een breed en diep beeld overtuigend weergegeven. 
Ook het Turtle Creek Chorale maakte echt indruk door de rust en resolutie van de weergave van de zangstemmen van dit koor. 
Ook het diepe, schone laag kwam hierbij mooi tot zijn recht.

Samenvattend kan met recht gesproken worden van een meer dan geslaagde demo avond. 
Allereerst door de enthusiaste en heldere toelichting door zowel Guido Tent en Koen van Brero op het ontwerpen en inregelen van subwoofers.
In begrijpelijke taal en prima voorbereid werden de technische achtergronden duidelijk uiteen gezet. 
Daarnaast blijkt dat de heren hun kennis op voortreffelijke wijze in daden kunnen omzetten: 
De set met de B-Amp, B-DAC en nieuwe monitor/subwoofer combi speelde voor mij echt de sterren van de hemel: open, transparant 3d beeld, neutraal, hoge definitie en een schoon, gedetailleerd hoog zijn de kenmerken die mij het meest opvielen. 
Echt petje af voor deze audiofiele set uit ons eigen Brabant. 
Zo zie je maar: het hoeft niet altijd van ver te komen om lekker te zijn..!

playlist:

  • Maria João Pires  - Impromptus D 935 (Le voyage magnifique Schubert:Impromptus)(Deuteche grammophon 457 550-2)
  • Jeff Buckley - Hallelujah (Sleeping beauties, Songs we shouldn't forget
  • Paul Simon -I know what i know (Graceland)
  • Vincent Bidal trio - La bohème (CD test no 3 van Prestige audio video)
  • Toots Thielemans European Quartet - I love you Porgy (Live)(Challenge jazz CHR70162)
  • Toots Thielemans European Quartet - Summertime (Live)(Challenge jazz CHR70162)
  • Peter Erskine, Marty Krystall, Buell Neidlinger - Two hats (Aurora)(Denon CY-73148)
  • Milow -  The priest (Het beste van 2 meter sessies 1987 - 2009)(3-cd Universal 531 502-8)

pauze

  • Erich Kunzel & Cincinetti pops orchestra - String of pearls (Classical SACD sampler II)(Telarc Surround SACD-60007)
  • The Turtle creek chorale & the woman's chous of Dallas , conductor Timothy Seelig - A Gaelic blessing van John Rutter (Requiem five anthems)(HDCD Reference recordings RR-57CD)
  • Respighi - Queen of Sheba suite, war dance (This is K2 HD sound)(Fim K2 HD 078)
  • Pedar af Ugglas - A hymn
  • Eric Vloeimans - Hidden history (5,Melodias)(CHR70163/5)

Guido en Koen: need I say more? Keigave set, houdoe en hopelijk tot een volgende keer!

 

December 2011_________________________________________________________________

  

Tijdens de demo van september van Mansberg bracht Andre Smol van Speakerkits Dordrecht uit Dordrecht al een bezoekje aan onze club.
We hebben hem enthousiast gekregen om voor ons deze avond te verzorgen.
Hoewel we pretenderen geen zelfbouwclub te zijn maken we deze keer graag een uitzondering, immers ook onder onze leden bevinden zich zelfbouwers.
Om verwarring te voorkomen, Speakerkits was voorheen beter bekend onder de naam Speaker & Co Dordrecht, en lang daarvoor zelfs Speaker & Co Rotterdam.
Echter is er al jaren verwarring met collega bedrijf Speaker & Co  Haarlem dat er tot deze naamswijziging is besloten.
Voor deze demo was maar liefst een drietal heren naar het mooie Brabantse Oirschot afgereisd. 
De firma Speakerkits Dordrecht werd vertegenwoordigd door Andre Smol en Aad van der Waal. 
Daarnaast was ook Lennart Valk van ServiQ, importeur van onder andere Advance Acoustic apparatuur, aanwezig.
Speakerkits Dordrecht levert alles voor de zelfbouwer: drivers, filters, bekabeling en zelfs voorbehandeld houtwerk. 
Dit biedt de klant veel flexibilititeit en leidt daarnaast tot een zeer gunstige prijs kwaliteitsverhouding,
vooral bij de grotere modellen. 
Speakerkits Dordrecht beschikt over een eigen luisterruimte. 
Diverse beschikbare modellen zijn daarnaast te vinden op de eigen website.
Servi-Q is importeur van bekende merken als Advance Acoustic, Teac, Esoteric, Canton en Oehlbach en was in Juli 2008 als eens te gast bij AOB.



De speakers voor de AOB demo waren in feite een experiment: het ging om een prototype, waarvan nog niet zeker was of het zal worden gecommercialiseerd. 
Het ontwerpidee was om te zoeken naar de ‘best of both worlds’: de detaillering van een electrostaat (zonder typische nadelen als hotspot vorming en beperking in dynamiek) en de dynamiek van een PA line array (met weinig vermogen een groot volume kunnen weergeven). 
Een DSP werd gebruikt om door het regelen van vertragingstijden tussen verschillende speakerunits de werking van een puntbron te benaderen.
Wat nog veel mooier is bij gebruik van een DSP oplossingen het geluidsbeeld helemaal naar eigen hand is te zetten, in je eigen ruimte, iets wat passief onmogelijk is. 
En dat ook nog eens zonder extra investering in filteronderdelen.
Er werd gebruik gemaakt van een open baffle design. 
Dit heeft als voordeel dat de speakerunits symmetrisch belast worden (geen drukverschillen voor en achter), waardoor er geen kastkleuring optreedt zoals bij conventionele luidsprekers. 
Het nadeel van een open baffle ontwerp is de akoestische kortsluiting tussen de voor- en achterzijde, waardoor er met name in het laag veel energie verloren gaat. 
Om voldoende geluidsdruk te kunnen genereren is daarom over het algemeen een relatief groot oppervlak nodig.
Tijdens de demo werd muziek, die eerder met Exact Audio Copy was geript naar SSD memory, gestreamd via een USB-Spdif converter van M2tech om de muziek optimaal met 24bit/96khz te kunnen streamen naar de Spdif ingang van de 8 kanaals DSP, welke aangesloten was op een voeding BOTSW 12V DC van SBOOSTER, bedoeld om een superstabiele voeding op het meest cruciale apparaat te verkrijgen.
Verder werd gebruik gemaakt van vier Advance Acoustic MAA-402 stereo eindtrappen om de speakers aan te sturen.
Bij het luisteren naar de eerste muziekstukken vallen met name de dynamiek en kracht van het systeem op. 
Bekende nummers van Cassandra Wilson en Sara K met Chris Jones worden met veel detail en ruimtelijkheid gepresenteerd.
Ook weergave van drums en blues van Mighty Sam McClain klinken clean en overtuigend. 
Het systeem zet met gemak een groots en krachtig beeld neer. 
Bij de weergave van stemmen daarentegen, over het algemeen een kritische component voor realistische weergave, overtuigden de luidsprekers wat minder. 
In sommige opnames miste de stemweergave wat body, homogeniteit en verfijning, waardoor de stemmen niet altijd even realistisch klonken. 
Dit bleek niet bij alle opnames even duidelijk. 
Op ‘Bye bye Blackbird’ door Patricia Barber, was de stem duidelijk beter in balans zonder scherpte. 
De gebruikte bandtweeters maakten over het algemeen een goede indruk in het ontwerp.

De detailrijke, dynamische weergave miste daarnaast soms wat rust; bij sommige opnames was het geheel naar mijn smaak net iets te veel ‘in your face’. 
Hierbij moet wel worden opgemerkt dat de set qua stroomvoorziening niet was geoptimaliseerd daar er gebruik werd gemaakt van standaard niet-afgeschermde powercords. 
We weten dat de inzet van kwalitatief goede, afgeschermde powercords de plaatsing en rust in een systeem behoorlijk kan verbeteren.

Na de pauze werd gespeeld met de DSP instellingen en werden de AOB-ers verzocht om de verschillen tussen drie instellingen mbt ruimtelijkheid en neutraliteit te noteren. 
Voor mij persoonlijk bleken er inderdaad duidelijk hoorbare verschillen te zijn tussen de instellingen, met name tussen de eerste en tweede instelling. 
Instelling twee kenmerkte zich door een natuurlijkere en homogenere weergave zonder scherpte, waarbij de breedte van het stereobeeld iets leek af te nemen. 
Tussen instelling twee en drie kon ik geen duidelijk verschil waarnemen.
Er moet overigens opgemerkt worden dat de totale demo door de heren tot in de puntjes was voorbereid. 
Zelfs de playlist was vooraf netjes uitgedraaid.
Chapeau heren!

Vervolgens werd de demo voorgezet met een tweede set op basis van de Mini Reference weergevers. 
Dit is een 2.5 weg basreflex systeem met Scan Speak units. 
Hierbij werd gebruik gemaakt van de Advance Acoustic MPP-506 voorversterker (899 euro) met ingebouwde DAC en phono trap. 
De MAA-406 stereo eindversterker (999 euro) levert 150 W bij 8 Ohm (280W bij 4 Ohm), waarvan de eerste 45 W volledig in klasse A! 
De nieuwe Advance Acoustic MCX- 400 cd speler werd ingezet als loopwerk en digitaal aangesloten op de DAC in de voorversterker. 
De set was bekabeld met Oehlbach kabels en JK Acoustics interlink.
De stroomvoorziening was middels een Furutech verdeelblok met dubbel afgeschermde 3x 2mm Belden netkabel.


Bij het luisteren naar deze set viel meteen het enorme verschil qua signatuur met de andere set op. 
De weergave had een totaal ander karakter, meer zoals je gewend bent van kastluidsprekers. 
In vergelijking met de open baffle weergavers klonk alles toch beduidend minder open. 
Het hoog van de speakers in deze set was op zijn minst levendig of fris te noemen en was duidelijk meer aanwezig dan bij de vorige weergevers. 
Of je dat waardeert, is afhankelijk van je smaak. 
Persoonlijk vond ik de weergave van de electronic jazz van Ramsey Lewis lekker klinken. 
Het laag in deze configuratie was naar mijn smaak minder goed in balans: te sterk geproportioneerd en onvoldoende doortekend. 
Bij de weergave van luide passages uit Romeo en Juliet van Prokofiev werd het geheel hierdoor helaas iets te bombastisch.

Samenvattend kunnen we zeker spreken van een interessante demo. De
kenmerkende karakteristieken van een open baffle design zijn goed naar voren gebracht. 
De invloed van fijnafstemming tussen speakerunits onderling door middel van instellingen van de DSP waren duidelijk hoorbaar. 
Dat is een groot voordeel ten opzichten van conventionele filters, zonder moeilijke en kostbare aanpssingen zoals bij normale filters, kun je het filter helemaal naar eigen smaak en je eigen luisterruimte instellen.
Eens temeer is duidelijk dat kwalitatief hoogstaande luidsprekers ontwerpen en bouwen oneindig veel meer om het lijf heeft dan enkele goede luidsprekerunits samen in een kast proppen.
De heren van Speakerkits Dordrecht kwamen hierbij, ondersteund door Servi-Q, goed beslagen ten ijs: de demo was tot in de puntjes voorbereid en werd enthousiast gebracht. 
Zelfs het dankwoord was uitgetypt, als ware het een echte Oscar uitreiking! 
Omdat het jaar 2011 op een eindje liep werd vervolgens afgesloten met een zeer toepasselijk stuk: weergave van een heus vuurwerk. 
En dat klonk absoluut realistisch!! 
Dat zet je toch aan het denken: van al het vuurwerk wat er bij een ieder van ons in het dorp wordt afgestoken, kun je een heel mooie set kopen....!

playlist:

  • Jen Chaplin - You haven't done done nothin' (ReVisions: Songs of Stevie Wonder)
  • Cassandra Wilson - Dance to the drummer again (Dance to the drummer again)
  • Tor Espen Aspaas - Beethoven Sonate 32 Maestoso (Mirror canon)(http://www.2lL.no)
  • Sara K & Chris Jones - All your live turned to passion (Sara K & Chris Jones  live)
  • Ali N'Daye Rose & Lucas van Merwijk - Meta 'Tony' Meta (Drumix)
  • Mighty Sam McClain - I'm tired of these blues (Give it up to love)
  • Rickie Lee Jones - Easy Money (Rickie Lee Jones 1979)
  • Flinandria - Flinandria (Flinandria)
  • All Farka - Ai du (Talking Timbuktu)
  • Garett  Brennan - The dog song (Garett Brennan
  • Patricia Brber - Bye bye blackbird (Night club)
  • Laurie Anderson - Kokoku (Mister Heartbreak)
  • Eagles - Hotel California (Hell freezes over)

pauze

  • Jazz at the Pawnshop - High life
  • Boz Scaggs - Thanks to you (STS 13th edition)
  • Monyanhues and capulets van Prokofiev uit Romeo & Julliet 
    (The best classical album in the world ever)(Emi Virgin 7243 8 64898 2 1)
  • Ramsey Lewis - People make the world go 'round (Ivory Pyramid)(GRP 96882)
  • Melody Gardot - Over the rainbow (My one and only thrill)
  • Fireworks - (FX Demo)

AOB wil Andre, Aad en Lennart van harte bedanken voor deze interessante en leerzame avond! 
Natuurlijk wensen we jullie en ook alle AOB leden veel gezondheid en geluk in 2012!

 

November 2011__________________________________________________________________

In November 2010 waren Guido en Katrien de Laet van Gydotron te gast bij AOB. 
Toen demonstreerden zij op overtuigende wijze de kracht van de Magnepan 1.7 speakers. 
Dat deden ze niet door uitgebreide, technische verhandelingen over de verbeteringen in het speakerontwerp. 
Integendeel, Guido’s lijfspreuk is ‘dat we audio vooral niet te serieus moeten nemen, maar moeten genieten van muziek’. 
En muziek maken dat deden de Magnepan 1.7 speakers! 
De verwachtingen waren dan ook hooggespannen voor de hernieuwde kennismaking precies een jaar later, ditmaal met de grote broer Magnepan 3.7, aangestuurd door electronica op niveau.

Guido en Katrien stonden oorspronkelijk ingepland om in oktober AOB te bezoeken. 
Door een trip naar het buitenland zou ik daar niet bij kunnen zijn en daar baalde ik stevig van; ik was immers vorige keer behoorlijk onder de indruk van de Magnepan 1.7. 
Geluk bij een ongeluk: Guido en Katrien moesten de oktober demo in verband met ziekte afzeggen en konden op het laatste moment alsnog worden ‘gestrikt’ voor de november demo...

Naast het luisteren naar mooie en goed weergegeven muziek van uiteenlopend pluimage, staat een demo door Gydotron eigenlijk garant voor een avondje ‘plezant vermaak’. 
De nuchterheid en humor van Guido zijn ontwapenend zeker omdat hij een zekere mate van zelfspot niet schuwt. 
Enigszins schuchter begon hij de demo met de mededeling dat hij helaas geen audio kon streamen omdat zijn PC die middag was gecrasht. 
Om toch goed voor de dag te komen had hij wel de cd speler van Mirror Image meegenomen, de eigen electronica lijn van Rick Paap. 


Als verrassing was Rick zelf ook aanwezig!

De set waarmee de Magnepan 3.7 speakers werden aangestuurd, bestond uit:

  • Mirror Image CD speler (5750 euro)
  • Aesthetix voorversterker (6500 euro)
  • Marsh Sound Design A-400 eindtrap (4000 euro)
  • Magnepan 3.7 speakers (nu nog 6170 euro, binnenkort 7200 euro
  • Bekabeling: Hovland speakerkabels, Sign Audio en Nirvana

Al met al een set van een behoorlijk hoog niveau!

Bij de eerste nummers (klassiek werk van Copland en Peter Gabriel) valt op dat het beeld vrij ver in de diepte wordt neergezet. 
Verder kenmerkt de weergave zich door snelheid en mooie, gedetailleerde klankkleuren in het middengebied.
Bij de drumm/bass solo van het live album van de Nils Lofgren band laat de set horen dat het met de dynamiek wel goed zit: lage bastonen en harde drumsolo's worden superstrak de ruimte in geslingerd. 
Hierbij valt ook de fijne detaillering in het hoog van de bekkens op: veel informatie, zonder dat het scherp wordt. 
Wat ik wel mis bij deze set, zeker bij een dergelijke bas/drumsolo, is het allerdiepste laag. 
Ook het stereobeeld is vanaf mijn positie (vooraan, uit het midden) vrij beperkt. 
Echter, ook uit de vorige demo is bekend dat dipoolsystemen als de Magnepans een vrij gebundeld afstraalgedrag hebben, waardoor er een beperkte ruimte is waar het stereobeeld optimaal klinkt. 
Dit blijkt ook, wanneer ik na de pauze wat meer naar achter en exact in het midden zit: het beeld is echt heel mooi gedefinieerd en de tonale balans is meer homogeen.



Het nummer ‘Cold Rain’ van Blues Company laat vervolgens heel goed de sterke punten van deze set naar voren komen (detail, ruimte, snelheid, verfijnd hoog zonder scherpte), maar laat ook zien waar het naar mijn persoonlijke smaak (en uiteraard in de grote ruimte met veel mensen!) wat tekort schiet. 
Ik mis namelijk het sublaag en de energie en drive, die voor een dergelijk live blues nummer zo belangrijk is. 
In dat opzicht zijn bijvoorbeeld de Master speakers van Rick Paap meer gericht op de weergave van energie in de muziek.

Het is maar net wat je zoekt bij muziekweergave en wat voor muziek je vooral speelt. 
Zoals Rick ook in een interview met Hifi.nl in februari van dit jaar opmerkt, gaat het bij high-end om het overbrengen van emoties en het creëren van betrokkenheid bij de muziek. 
Betrokkenheid wordt niet per definitie bereikt met een technisch perfect ontwerp en betrokkenheid betekent voor iedereen iets anders. 
Dat is ook de boodschap van Guido: als consument niet teveel focussen op techniek en ‘technisch luisteren’, maar je laten meevoeren door de muziek. 
Overigens produceren de Magnepans zeer zeker een behoorlijk laag; het laag dat eruit komt wordt verder ook mooi strak weergegeven.



De demo gaat verder met een leuke aaneensluiting van bekende en minder bekende stukken. 
In Pie Jesu uit het Requiem van Rutter horen we een heel fraaie sopraanstem. 
Het kerkorgel mist voor mij wel weer een deel van het laagste octaaf, maar de algehele weergave is desondanks zeer overtuigend.
Deze set met de Magnepans 3.7 hoeft zeker niet hard te spelen om vol te overtuigen. 
Misschien is dat nog wel een van de grootste complimenten, die je kunt maken: de fijnedetaillering is ook bij stille passages zo fraai, dat de zaal regelmatig muisstil is. 
Alle finesses bij het bespelen van de contrabas (zowel geplukt als gestreken) door Christian MacBride worden zeer gecontroleerd weergegeven.

Na de pauze neemt Katrien het stokje over van Guido. Inmiddels ben ik zelf enkele rijen naar achteren en meer in het midden gaan zitten. 
Dat scheelt echt veel: tonaal is het allemaal wat rustiger en homogener en het stereobeeld is veel beter gedefinieerd. 
Op de zachte piano klanken van Bert van den Brink wordt het AOB publiek plotsklaps betoverd: de resolutie in de weergave, het uitsterf gedrag van de snaren en de contrasten tussen vederlichte aanslagen en fortissimo passages zorgen voor een muisstil publiek. 
Echt kippenvel, zo mooi!

Ook Camille St Saens’ Danse Macabre (voor ons als Brabantse Efteling-gangers al sinds kinderjaren een oude bekende!) wordt zeer overtuigend neergezet, met name in de rustige passages. 
Bij de drukkere passages op hoog volume moet de eindversterker behoorlijk op zijn tenen lopen om de ruimte goed te vullen.
Maar uiteraard luisteren de meeste onder ons thuis in een behoorlijk veel kleinere ruimte, waarin het beluisterde systeem meer dan gemakkelijk zijn werk zou kunnen doen.



Concluderend kan ik stellen dat het zeker weer een heel gezellige en interessante avond was. 
Guido en Katrien zijn allereerst muziekliefhebbers, maar hebben wel degelijk een uitstekend gevoel voor hoogstaande weergave.
Voor mij persoonlijk liggen de kwaliteiten van de gedemonstreerde set in het verlengde van de demo van vorig jaar met de kleinere Magnepans: dynamiek, timbre, detaillering, snelheid, stemweergave. 
Op die punten scoren de Magnepans echt heel hoge ogen!

Playlist van deze avond:

  • Copland - Fanfare for the common man
  • Fink Nothing is ever finished (Sort  of revolution)
  • Peter Gabriel - Wallflower (New Blood)
  • Nils Lofgren - Bass and drums intro (Nils Lofgren live)
  • Jeanette Lindstrom - Closer (Walk)
  • Blues company - Cold rain (ALR Joran "Guitar" the collection)
  • Allison Krauss and the Union Station - It doesn't matter (ALR Joran "Guitar" the collection)
  • JJ Cale - After midnight (Het beste van 2 meter sessies 1987 - 2009)
  • John Rutter,The Turtle Creek chorale, The Dallas woman's chorus, Nancy Keith - Pie Jesu (Requiem Five anthems)(Reference Recordings RR-57 CD)
  • Bill Frisell - I heard it through the grapevine (East West)
  • Eva Cassidy - Autumn leaves (Live at blues alley)
  • Michel Jonasz - Le temps passe (La fabuleuse histoire de mister swing
  • Doug MacLeod -Hey bartender  i got no more place to go (You can't take my blues)(JVC XRCD 0027-2)
  • Christian McBride - Night train (Gettin' to it)

pauze

  • John Rutter,The Turtle Creek chorale, The Dallas woman's chorus - A Gaelic blessing (Requiem Five anthems)(Reference Recordings RR-57 CD)
  • Bert van den Brink & Hein van de Geyn - God only knows (Friendship, live at the Muziekgebouw aan het IJ)
  • Erich Kunzel & Cincinetti pops orchestra - Dance macabre (Chiller)(Telarc  CD-80189)
  • Eiji Oue & Minnesota orchestra - Appalachian spring suite excerpt van Copland (Showcase)(Refecrence recordings RR-907CD)
  • Gambale Hamm Smith - The spirit of dundun
  • Neeka Robin - Orphan boy (Neeka Robin)
  • Juliette Hurel - Cantilena van Francis Poulenc (Impressions Françaises)
  • Allison Krauss - Jacob's dream (A hundred miles or more)

Guido, Katrien en Rick,
Bedankt voor wederom een gezellige en instructieve avond! 
Hopelijk mogen we jullie snel weer eens verwelkomen..

 

Oktober 2011______________________________________________________________
Deze avond liep even wat anders dan anders. 
De demogever belde dat ie niet kwam wegens ziekte. Paniek! 
Nee hoor, Hans en consorten organiseren gewoon een CD-luister-avond. 
Prima oplossing, mede omdat tijdens de vorige demo ietwat minder gelegenheid was om eigen cd’s te draaien.

Er is in allerijl een set samengesteld: de CD speler (Astin Trew) van Wim Kreemer, versterkers (Sphinx) van Jean de Vassy en luidsprekers (Master 3) wederom van Wim Kreemer. 
Een prima gelegenheids-set zoals zou blijken. 
Het was lekker druk, ook een paar nieuwe gezichten, altijd welkom.



Dan volgt er nu een lijst met de gedraaide muziek: 

1 Ilse de Lange, Inside Job van de CD Dear John. Het is een CD uit 1999 en klinkt erg goed. Ilse, die normal nogal “Country” is, klinkt op deze cd meer funky. Wat verder ook meteen opvalt is dat onze gelegenheids-set ook super presteert, toch wel een prestatie van onze demo-boys.
2 Maria Markesini, een gratis bijlage bij “luister”. Titel van deze CD is Cinema Passionata. Diegenen die “luister” niet hebben missen een mooie CD. Beetje soft-jazzy en prima opgenomen. 
3 Greg Brown, Who killed Cock Robin van de CD Honey in the lions head. Vette donkere stem, prima weergegeven, lekkere “kampvuur sfeer” 
4 Rodrigo Y Gabriela, Stairway to Heaven, CD: Live in Japan. Twee gitaristen, goed apart waar te nemen en lekker ruimtelijk. Het doosje bevat ook een DVD.
5 Larry Carlton en anderen, Her Favorite Song, van de CD Live at the Greek. Super gitarist Larry Carlton speelt op deze CD samen met Stanley Clarke, Billy Cobham, Deron Johnson en Najee. Ook alweer een live CD trouwens. 
6 De drie wijzen, trio met sax, gitaar bas en mondharmonica. 
7 De ultieme demonstratie disc. (nummer onbekend).
8 Stockfish Records Volume 4, Zebra Sommerwind, hemelse stem, voor de liefhebbers.
9 Beethoven, 24 of his greatest masterpieces (Decca). Mooi stukje pianomuziek met typische timing (volgens een van de luisteraars), we zijn er allemaal stil van.
10 Joyce Cooling, The Red Rose. Goed in het gehoor liggende Jazz muziek.
11 The five great guitars, een nederlandse productie van hoog niveau met top gitaristen als Jan Kuiper, Eric Vaarzon Morel, Harry Sacksioni, Digmon Roovers en Zou Diarra. 
12 Howe Gelb, Four Door Maverick, CD: Allegrias, A Band of Gipsys.
13 Peter Gabriel, Mercy Street van de zeer voortreffelijke CD New Blood. 
14 Trace Atkins, I Can’t Outrun You. Donkere mannenstemmen.
15 Marcus Miller, A Night in Monte Carlo, met Roy Hargrove en Raoul Midon. Live opgenomen tijdens het jazz festival van Monte Carlo. Perfecte opname samen met een Philharmonisch orkest.
16 Johann Wilhelm Hertel, Con Spirito. Uitvoering door Capriccio, een barok orkest met Sergio Azzolini op fagot.
17 Ane Brun, Big in Japan, Live at Stockholm Concert Hall. (incl. DVD)
18 Melonie Cannon, Separate Ways.
19 Aangenaam Klassiek, Candy Dulfer, vreemde combi, matige cd.
20 Leonard Cohen, The gipsy’s Wife, Field Commander.

Dit was het zo’n beetje. 
Er is nog wel het een en ander gedraaid maar dan is het ook al elf uur. 
Tijd om de boel op te ruimen. 
Jan Verhagen vertelt nog het een en ander over audiostreaming. 
Zeer interessant. 
Hij kan alleen geen echte demo geven want er werkt een apparaatje niet. 
Hopelijk doet ie het nog eens over want we willen graag weten hoe het klinkt. 
Al met al een geslaagde avond met veel afwisselende muziek en voor ieder wat wils. 
Smaken verschillen en dat maakt het allemaal zeer de moeite waard.

Hans van Liempd, Jean de Vassy en Wim Kreemer, bedankt.
(Met dank aan Eric Meier voor dit verslag)

Oktober (excursie) 2011 _          ___________________________________________________



Edwin Beukens had voor zo'n 14 clubleden een rondleiding geregeld bij het Muziekgebouw Eindhoven (voorheen Muziekcentrum Frits Philips).
Deze rondleiding was door het gehele gebouw inclusief de diverse technische ruimtes.

Het muziekcentrum is in 1992 officieel geopend.
en de zalen staan mechanisch geheel los van het gebouw.
De demping naar buiten is zelfs zo goed dat bij veel geluid in de grote zaal het geheel stil is in de kleine zaal!

Als eerste gingen we naar de opnamestudio.
Dit is een ruimte voorzien van een digitale Yamaha mengtafel en de luidsprekers zijn van B & W.
Er waren ook achterluidsprekers wat doet vermoeden dat ook surround opnames tot de mogelijkheid behoren.

In 2010 is er in het muziekcentrum een grote verbouwing geweest.
De plafonds in de foyer zijn voorzien van indirecte led verlichting en kunnen ik kleur worden gevarieerd.
Bij de inrichting is gedacht aan een klassiek orkest.
Het koperwerk zit bovenin, en onderin zitten de houten instrumenten.
Zo is bij de bovenste foyer veel metaal en glas gebruikt in de inrichting, en zijn op de begane grond donkerde kleuren gebruikt.

De regiekamer van de grote zaal (helemaal achteraan bovenin) is eigenlijk een regietoren.
Dit is een geluidsdichte ruimte helemaal bovenin, waar je enkel met een draaitrap komt, dit is veel hoger dan dat je zou verwachten, en het steekt dan ook best wel hoog boven het gebouw uit.
Van hieruit wordt de zaal en podium verlichting bestuurd en geregeld.
En ook de regie wordt van hieruit geregeld, onder anderen via een intercominstallatie met onder anderen een intercom links en rechts naast het toneel.



We zijn ook langs de kleedruimtes geweest en in het artiestenrestaurant, waar alleen gezond wordt gekookt.
Dit restaurant is groot genoeg voor een compleet orkest en soms worden er complete mobiele keukens geïnstalleerd, die bij de karavaan van sommige artiesten of orkesten horen.



Dan de grote zaal, de akoestiek is destijds compleet uitgemeten met spiegeltjes en lasers, en schijnt tot de beste van de wereld te behoren.
Vooral de akoestiek vanaf het podium schijnt enorm goed te zijn.
Vaak horen musici elkaar niet erg goed tijdens het spelen van een compleet orkest, en dat hier juist wel mogelijk!
Zelfs de bekleding van de stoelen is akoestisch bepaald, en de donkere bekleding is voor de artiesten of het orkest om de lege plaatsen minder op te laten vallen dan bij bijvoorbeeld rode stoelen.
Deze zaal is destijds tot stand gekomen door een samenwerking van onder anderen Renz van Luxemburg, professor Piet de Lange en ingenieursbureau DHV.
Leuk detail is dat er onder het podium altijd ongeveer vijf vleugels staan opgesteld.
Het voorste deel van het podium kan worden ingekort en de stoelen van de eerste rijen worden dan verwijderd en onder het podium gezet.
De artiesten of het orkest wordt onder anderen van bovenaf verlicht, normaal geeft deze verlichting veel warmte af, maar hier wordt de warmte al bovenin net onder het plafond afgezogen.
Een ander leuk detail is dat Frits Philips twee eigen stoelen had, die er alleen stonden als hij het muziekcentrum bezocht.



Ook de laad los plaats is iets speciaals.
Er is een goederenlift waarmee de apparatuur naar boven gebracht kan worden, maar buiten is ook een vrachtwagenlift!
De vrachtwagen met de apparatuur en instrumenten kan compleet omhoog gelift worden naar de eerste of tweede verdieping.
Dit scheelt een hoop tijd met laden en lossen.
Die lift kan overigens tot 15000 kilo aan gewicht aan!
Als je ooit in de buurt bent is het echt de moeite om een keet te kijken of je de lift compleet met vrachtwagen in werking ziet.

Een paar leden zijn na afloop van de rondleiding nog naar cafe "Meneer Frits"te gaan, dit is naast het Muziekgebouw.
Die avond speelde daar Gregory Page.
Dit optreden maakte deel uit van de reeks "Ad van Meurs presenteert..."

Wij willen Rena Meijer en Hank (Henk?) van Houtert bedanken voor de boeiende rondleiding!


September 2011 _          ___________________________________________________

                

Mansberg visual sound is een nieuwe Nederlandse fabrikant van high-end luidsprekers uit West Brabant.
De een woont in Roosendaal en de ander in de oude watertoren van Bergen op Zoom.
En in die watertoren worden deze boxen dan ook vervaardigd.
Mansberg is een samenstelling van de achternamen van de (half)broers René Bovenberg en Marius Dielemans.



Deze zeer exclusief vormgegeven luidsprekers danken hun naam aan de vorm, namelijk "de Sinus"
De luidsprekers hebben zelfs een plaatsje in de wereldranglijst van de Audio hall of fame
Het design van de luidsprekers kwam op een hoge plaats bij het ontwerp, en dat is inderdaad gelukt!
Een hoge graad van afwerking en een fraaie niet alledaagse kast is het resultaat.
Bij het ontwerp is dwars tegen de regels van de gemiddelde speakerbouwer ingegaan.
Het idee was om de vorm van de kast zo te maken dat alle resonanties van de kast moesten worden voorkomen.
En door de uitzonderlijke vorm krijgen resonanties weinig kans in deze behuizing.



Het eerste ontwerp was een drieweg systeem, met in eerste instantie slecht één woofer.
Maar dan moesten de middentoner en de tweeter gedempt worden om op hetzelfde rendement te komen.
De gedachten was echter dat door de demping ook onnodig veel dynamiek verloren kon gaan. 
Daarom werd er uiteindelijk voor twee woofers gekozen om daarmee op een gelijk rendement met de tweeter en middentoner uit te komen.
Al deze speakers zijn van het merk Swans, dit merk speakers worden alleen in het hogere prijssegment gebruikt.
De luidspreker voldeed prima, maar toch wilde  René en Marius een nog dieper laag.
Dit omdat zei niet wilde dat een luidspreker in deze prijsklasse  (13.00 euro) nog niet perfect was.
Dat extra laag werd gevonden door een 10 inch Monacor woofer toe te voegen in de zijkant van de kast.
Deze woofer krijgt een akoestische versterking door de bovenste punt van de kast, en de bassreflex zijn twee uiterst dunne spleten bij de zijpanelen, met daar tussenin een houten kegel.
De woofer wordt ingezet in het gebied van 22Hz tot 80 Hz, de kleine woofers (die wat uiterlijk betreft wat weg hebben van Dynaudio) pakken het gebied van ongeveer 40Hz. tot 750 Hz. 
Daarna neemt de 50mm. dome middentoner het over tot 4500Hz, en ligt daarmee boven het belangrijkste gebied waardoor er geen onnodige fasedraaiingen kunnen ontstaan in het gebied waar de menselijke stem zich bevind.

Gebruikte apparatuur:

  • Mansberg de Sinus luidsprekers
  • Aaron No1 geïntegreerde versterker
  • Vincent CD-S3 HDCD 24bits/96KHz. Cd speler
  • Marantz DV6400 cd/DVD/SACD speler

Er is bewust gekozen voor een eenvoudige set, om te laten horen dat deze luidsprekers ook al goed presteren met een betaalbare set. 

De muziek was uitgekozen op twee criteria, de  herkenbaarheid, zodat je een referentiekader hebt omdat je weet hoe die muziek bij je thuis, of bij andere demo's bij de club klinkt.
Het andere is echte akoestische instrument, omdat je weet hoe dat soort instrumenten in het echt klinken.
Verder was het de bedoeling om heel gevarieerde muziek te draaien.
De heren waren goed voorbereid, ze hadden een complete playlist voor en na de pauze, 
en alle nummers waren in volgorde op een cd gebrand.
Enkele leden hadden echter liever gehad dat er wat meer werd verteld tussen de muziek door, 
en waarom welke muziek werd gekozen, dat had alles misschien wat levendiger gemaakt.

Er werd begonnen met de Marantz multispeler, dit eigenlijk ook een beetje omdat de Vincent niet echt overweg kan met zelf opgenomen cd's.
Eerst werden er een aantal nummer ononderbroken gedraaid, waarna het een en ander werd toegelicht.

Dat de luidsprekers diep kunnen blijkt wel uit het nummer van James Blake, dit is echt een speakerkiller met extreem lage digitale subbassen.
De Sinus kan dit goed aan en geeft dit luid weer.
Een nummer als dat van Patricia Barber komt goed analytisch over, elk detail is goed hoorbaar.
De track van Ost & Kjex laat horen dat de bassen ook droog en snel kunnen zijn.
En bij Charly Antolini komt alles ook weer heel analytisch over. 
Bij een nummer als dat van Astrid Seriese komt alles goed los van de luidsprekers.

Na de pauze wordt even overgeschakeld naar de Vincent Cd speler.
Het nummer van John Mc.Lachlan stond helemaal los van de luidsprekers, grote ruimtewerking.
De muziek komt bij verschillende nummers nu nog verder los van de speakers.
Wat dus blijkt is dat ook deze luidspreker zich lekkerder voelt en dus ook meer en beter presteert met een wat luxere cd speler.
Hoewel deze luidsprekers met beperkte apparatuur al goed presteren, hebben diverse leden het gevoel dat met een aansturing uit dezelfde prijsklasse nog veel meer is te bereiken, en de luidsprekers nog veel meer tot zijn recht zouden kunnen komen! De Sinus zou daarom een mooie eerste stap kunnen zijn om je installatie  op een hoger niveau te krijgen..

Playlist:

  • Kill Bill - Battle without honor
  • Shiro Sagisu - Ste no.1 voor cello van Bach
  • BB Queen & Jan Akkerman - Next to you
  • Dan Head & Voice choir of ….. - Rome
  • Milow - Ayo Tchnology
  • Nils Lofgren - Keith don't go
  • James Blake - Limit to your love
  • Patricia Barber - A taste of honey
  • Tony Joe White - Good in Blues 1992
  • Vivaldi's four seasons's winter
  • Epica - This is the time
  • Jan Akkerman - Passion
  • Ost & Kjex - Continental lover, short
  • Charly Antolini - Crash
  • Astrid Seriese - Weep
  • Chris Isaak - Baby did a bad bad thing
    pauze
  • G.Brennan - These Knees
  • Maurice Jarre - Parador (Moon over Parador original motion picture soundtrack)
  • Maurice Jarre - Madonna's tango (Moon over Parador original motion picture soundtrack)(MCA6249)
  • Dire straits - Private investigations (Private investigations)
  • John Mc.Lachlan - David
  • J.D. Beard - Harmonic Ecstacy
  • Al di Meola - That way before
  • Yo Yo Ma - The lady Caliph, Nocturne
  • Ayreon - Day si, childhood
  • Dave Matthews band - Shale me like a monkey
  • Antoine Dufour - Trilogy
  • Craig Armstrong - The clearing, main theme
  • Maria Mena - Bottle of wine
  • Luis Delgado - La luna nueva
  • Latrice Barnett - Lessons learned from goodbye
  • A de Lucia - Concerto de Aranjuez van Joachim Rodrigo
  • Jimmi Wahlsteen - Rapid eye movement
  • Prodigy - Smack my bitch up

Wij willen René en Marius bedanken 
om ons kennis te laten maken met deze wel zeer exclusieve luidsprekers!

 

September 2011 (lustrum)____________________________________________________

     


Op zaterdag 10 september was het dan zover. 
Samen met onze leden vierden we het 10-jarige bestaan van onze vereniging. 
Er waren zo'n 30 personen (waaronder deze keer 5 vrouwen) die aan deze dag deelnamen.
Dit alles verdeeld over de middag en avond . 
Het programma was opgesplitst in een middag- en avondprogramma en vond plaats op onze vaste locatie café Vingerhoeds te Oirschot.

De middag begon met koffie en een speciale feesttaart buiten op het terras, het was heerlijk weer.
Koen van Brero hield het openingswoord en even later gingen we naar binnen.

Het programma begon met Toon Verbeek.
Toon Verbeek is muziekwetenschapper en kunsthistoricus, daarbij  is hij docent, auteur en verteller.
En voor dat laatste was hij bij onze club uitgenodigd.
Bij onze club ligt vaak de nadruk op de apparatuur, terwijl het juist de muziek iswaar die apparatuur voor gemaakt is.
Dan is er verder nog het punt dat er slechts enkele leden veel varstand van klassieke muziek hebben.
En voor sommige andere leden geld misschien het spreekwoord onbekend is onbemind.
En juist een spreker als Toon verbeek kan daar iets aan veranderen!

De titel was: "De Weense klassieken, van wonderkind tot genie; Haydn, Mozart en Beethoven"
Toon gaf een lezing met muziekfragmenten en dia's over deze drie muziekreuzen die werkten en leefden in de tweede helft van de achttiende eeuw in muziekstad Wenen. 
Er werd verteld over het leven van Haydn, Mozart en Beethoven, ondersteund met foto's en tekeningen op een scherm, met muziekfragmenten van deze klassieke grootheden.



Citaat van toon Verbeek:
Haydn, Mozart en Beethoven zijn de muziekgeschiedenis ingegaan als de drie Weense klassieken. 
Tijdens deze klassieke periode [1750-1800] werd flinke vooruitgang geboekt in muziekstijlen zoals de symfonie en het strijkkwartet. 
Ook ontstond het symfonieorkest, en kwam er een dirigent voor het orkest. 
Het klavecimbel werd vervangen door de piano en er kwamen ventielen op de trompet. "

Dit alles werd op een zeer aangename, boeiende en levendige manier gebracht.
Met zelfs hier en daar een humoristische ondertoon.
De lezing was een groot succes en heeft bij alle aanwezige de interesse in klassieke muziek vergroot.



Toon, bedankt voor de interesseante en leerzame lezing

Ps. als muziekbron fungeerde een Apple I-pod met Bose Sounddock portable.
En het geluid hiervan viel helemaal niet tegen, het klonk zelfs aangenaam..

Na deze lezing ging Koen van Brero verder met de uitleg over zijn  luidsprekerontwerp met als titel:
"Het eeuwige dilemma"
Hij vertelde over de honderden kleine en grotere compromissen die je  tegenkomt bij het ontwerpen van een luidspreker.
En het dilemma bij het uiteindelijke resultaat.
Want is het uiteindelijke resultaat nu wel het summum wat met die componenten haalbaar is, of lijkt het slechts het  summum?

De luidsprekers zelf zijn kleine monitors, met een Podszus Görlich woofer.
Dit zijn zeer speciale maar ook zeer moeilijke speakers waarmee een heel hoog kwaliteitsniveau haalbaar is.
Deze speakers zijn een tijdje niet meer leverbaar geweest, maar de firma Expolinear uit Berlein heeft de speakers  weer in productie genomen onder de naam Expolinear Görlich.

Tijdens dit alles werd er door vooraf geselecteerde leden muziek verzorgt.
Het was de opdracht om iets te draaien wat voor hen speciaal was.



Zo begon Jean de Vassy met een nummer van Saga, een symfonische rockband uit Toronto, Canada.
Het was een nummer uit 1981 van de derde LP Silent night; Time to go.

Daarna volgde Henk van Gestel met een oud nummer van Buddy Holly; True love ways.
Het is verassend in welke kwaliteit er in 1958 al kon worden opgenomen!



Daarna was het de beurt aan Dennis Muijs, hij koos voor Peter Gabriel met het nummer Familie snapshot van het album Plays live. Dennis gaf een volledige uitleg over het ontstaan van dit nummer, waardoor het nummer ineens veel meerbetekenis had, erg mooi gebracht, het nummer was ineens ook veel moiier dan zonder het verhaal!
Dennis had ook de plaat meegenomen omdat die volgens hem eigenlijk veel mooier klonk dan de cd

Koen van Brero koos zelf voor Treintje Oosterhuis met You are so beautiful van het album Ken je me nog.
Dit omdat hij deze opname heel mooi vind en dat dit goed als referentie is te gebruiken voor het beluisteren van luidsprekers.

Martien Klingens koos voor zijn all time favorites namelijk the Peddlers met  het nummer lover van de dubbel cd How cool is cool

Martin van Wijngaarden had zijn persoonlijke muziekgeschiedenis uitgezet met allemaal korte fragmenten waaronder

  • Golden Earring -That day (very best of)
  • Rolling Stones - Painted black
  • Beatles
  • Simon & Garfunkel - el condor pasa
  • Richie Valens - La Bamba
  • Dan hartman - Relight my fire
  • ? - Heartbreaker?
  • ? - Easy living?
  • Sex Pistols - Anti Christ
  • Lime - Your love
  • Franky goes to Hollywood - Relax
  • Pink Floyd - Shine on you crazy diamond
  • Marc Moulin - Into the dark
  • Ennio Morricone & Carel Kraayenhof - Guardians of the clouds
  • Dave Brubeck - Take five

Als laatste kwam Jeroen Klijntunte aan de beurt, hij koos voor klassiek
Ave Maria / Ellens gesang III D839 van Schubert van de cd Schubert - An Brunnen von dem tone (DG 459 382-3)

O ja, dit alles werd afgespeeld door de prototype luidsprekers van Koen met een E-sound CD-E5 reference edition cd speler en een Lyngdorf TDA2200 digitale versterker.



Hierna begonnen we aan het buffet, en het weer zat zo mee, dat we zelfs buiten hebben gegeten, dit was erg lekker en heel gezellig!
Hiermee kwam het middag programma tot een einde en werd het avond programma gestart.

Clim Jonkers nam het woord en vertelde over het ontstaan en de geschiedenis van de audioclub en sprak een dankwoord uit aan alle mensen die zich voor de club inzetten in welke vorm dan ook.



Daarna werd er een soort quiz gehouden de presentatie was van Bert van Dinther, en  Martien Klingens trok de loodjes.
De vragen waren onder anderen door Koen, Martien en Bert bedacht.
We werden in drie groepen ingedeeld, het was erg leuk, ja soms zelfs hilarisch!



Hierna werd er nog wat nagekletst en was de feestdag al weer voorbij.



Wij willen Koen en Bert bedanken voor een onvergetelijke feestdag!
Over vijf jaar  (of twee en een half jaar?) mogen jullie, wat ons betreft, weer alles regelen!

 

Augustus 2011__________________________________________________________

    

Op deze donderdag werd de AOB demo verzorgd door Bogers audio uit 's-Hertogenbosch. Bogers Audio is een jong bedrijf, opgericht in 2009. 
De mensen achter dit bedrijf zijn Alex Bogers met zijn partner Linda van Beers, die worden ondersteund door broer Chris Bogers. 
De broers Bogers zijn al ruim 25 jaar actief in de high-end audio. 
Maar hun passie werd naar een hoger niveau getild toen ze in contact kwamen met Neerlands audio-guru Rick Paap, bekend van Dynamic Solutions, Master luidsprekers en Audionord Europe. 
Geïnspireerd door het contact met Rick leidde dit tot de oprichting van Bogers Audio, waarmee nu exclusief voor Audionord Europe de reparaties worden gedaan van Magnepan speakers. 
Daarnaast geeft Bogers Audio advies bij het samenstellen van een mooie, uitgebalanceerde high-end set. 
Daarvoor heeft men een aantal mooie producten in de portfolio, waarvan een groot aantal afkomstig is van….Dynamic Solutions. 



De set voor deze avond was er dan ook eentje van niveau: 

  • Marsh A400 eindversterker 
  • Hovland HP 100 voorversterker 
  • North Star Sapphire Cd-speler 
  • Master Contemporary C luidsprekers 
  • Luidsprekerkabel: Hovland Reference 

Verder hadden we nog een primeur: 
Alex en Chris kwamen met powercords en powerblocks van Live Cable, een nieuw en volledig Nederlands product voor de high-end markt. 
De mensen van Live Cable waren zelf ook aanwezig tijdens de demo en brachten de powercords van de SPC en Signature serie mee, samen met de bijbehorende verdeeldozen. 
Vanzelfsprekend waren de verwachtingen van het AOB publiek hooggespannen!



Alex Bogers nam het merendeel van de presentatie van de avond voor zijn rekening. 
Hij werd daarbij regelmatig aangevuld door zijn broer Chris. Verwacht geen hoogdravende technische verhalen of gladde verkooppraatjes van deze heren. 
De gebroeders Bogers zijn rustige, nuchtere, no-nonsense muziekliefhebbers. 
Alex begon met te stellen dat een high-end set op zich geen doel op zich is, maar alleen dient om nog meer van muziek te kunnen genieten. 
En dus werd begonnen met een muzikale reis door verschillende continenten en genres…



Allereerst het bekende 'Dance Macabre' van Camille Saint-Saens op Reference Recordings; na een eerste kennismaking in het Spookslot van de Efteling inmiddels grijsgedraaid op mijn eigen en vele andere sets. 
Meteen herken ik het karakter van de Master Contemporary C speakers: een breed en diep open beeld met veel detail en verfijning. 
Het arrangement wordt helemaal in de ruimte uiteen gerafeld, waarbij de gelaagdheid van de opname mooi naar voren komt. Goede keuze, die zit! 

De tweede opname (Henry Mancini's 'The Pink Panter Theme') laat horen dat de Marsh eindtrap de speakers goed onder controle heeft: er wordt een strak laag weergegeven en er is meer dan voldoende dynamiek voorhanden. 
Naast het open en ruimtelijke karakter is dit wat mij betreft het meest kenmerkende aspect van de Master speakers; muziek wordt weergegeven met een aanstekelijke energie. 
Nadeel van de Master speakers is dat ze redelijk vrij opgesteld moeten kunnen worden in de ruimte, maar daarvoor krijg je wel een subtiele driedimensionale weergave voor terug. 

Op de ritmische tonen van Jimmy Smith's Hammond orgel blijkt dat de set goed scoort op het gebied van wat sommigen kwalificeren als PRAT (pace, rhythm & timing). 
Terwijl een vocale opname van Diana Krall veel van de opnameruimte laat horen en daarmee de snelheid van de set illustreert. 

Volgende nummer: Trijntje Oosterhuis & Leonardo Amuedo met 'Ken je mij': sublieme keuze, een van de mooiste nummers van een geweldig album. 
Ook hier is het moeilijk stil blijven zitten, je wordt in de muziek gezogen. 
Toch toont deze opname ook de minder sterke kant van de sound van deze set; de weergave van stemmen is gedetailleerd en dynamisch, maar mist de adembenemende realiteit en vanzelfsprekendheid van bijvoorbeeld electrostaten. 
Het ligt er maar net aan welke weergave aspecten je het meest belangrijk vindt en welke sound je het meest aanspreekt. 
Ga je vooral voor ruimtelijkheid, power en energie in de muziek, of voor detail en vanzelfsprekendheid in met name het middengebied. 
Wat mij betreft is er geen goed of slecht, maar is dit wel grotendeels een kwestie van persoonlijke voorkeur.



Na de pauze verwoordt Alex Bogers heel helder wat hij zelf zoekt bij muziekweergave: hij houdt van de dynamiek en de kracht van muziek. 'Er moet iets gebeuren, als je speelt'. 
Persoonlijk ben ik het daar helemaal mee eens. 
Ofschoon ik eerlijk moet toegeven toch wel te dromen van een tweede set op basis van electrostaten met een paar subwoofers (svp niet verder vertellen!). 
De Master Contemporary C speakers blinken uit in het neerzetten van een dynamisch en ruimtelijk beeld, ongeacht het muzikale genre. Naast deze demo, is me dat al veel vaker opgevallen tijdens de immer uitstekende demo's van Rick Paap zelf.



Uiteraard is een set net zo goed als zijn zwakste schakel, maar de Hovland voorversterker, North Star Design Sapphire cd speler en Marsh Sound Design eindtrap doen hun werk meer dan uitstekend. 
Ze vormen een heel mooi uitgebalanceerd geheel. 
Zelf was ik erg gecharmeerd van de Hovland voortrap, die naar ik vermoed een groot aandeel in het mooi gelaagde stereobeeld heeft. 
De Marsh eindtrap had alles goed onder controle, maar samen met enkele andere AOB leden verwacht ik dat met een nog betere eindtrap nog wel wat winst is te behalen op gebied van controle en snelheid. 
Daarnaast werd de hele set van schone stroom voorzien door powercords en een powerblock van het nieuwe Nederlandse merk Live Cable. 
Deze producten worden gekenmerkt door een 'cost-no-object', compromisloos ontwerp en materiaalgebruik. 
Alle producten worden volledig handgemaakt in zowel de toplijn Signature serie en de meer betaalbare (alles is relatief) SPC serie. 
Volgens de heren van Live Cable leidt de toepassing van hun producten tot een significante verbetering van de zuiverheid van stroomtoevoer. 
Dit is hoorbaar door veel meer rust in het geluidsbeeld, een veel strakker laag als fundament en een meer open beeld. 
Op zich aspecten, waarvan algemeen bekend is, dat ze positief worden beïnvloed door kwalitatief betere powercords en powerblocks. 
Ook tijdens een eerdere demo door Antoine Pouwels van Peacock Audio werd dit aan de hand van Furutech powercords al geïllustreerd. 
Helaas was het binnen het bestek van de huidige demo niet mogelijk om duidelijk de toegevoegde waarde van de kostbare Live Cable producten te bewijzen. 
Alex en Chris Bogers bevestigden wel dat ook zij, ondanks initiele scepsis, overtuigd waren door de betere laagweergave en rust en ruimtelijkheid met de Live Cable producten. 
Ook Antoine Pouwels is uitermate enthousiast over Live Cable. 
Al met al gezien het prijskaartje niet de allereerste upgrade voor je set. 
Maar als alles op hoog niveau en in balans is, is met dit soort producten zeker verdere winst te behalen. 
In dit kader is het interessant om te weten, dat Bogers Audio maandelijks demodagen organiseert in hun luisterruimte in Den Bosch. 
Dergelijke demos kunnen een prima gelegenheid bieden om specifiek het effect van Live Cable producten te laten horen. 



Na de pauze gaat de uitermate onderhoudende muzikale reis verder met enkele bekende, maar ook vele verrassende onbekende opnames. 
Verzoeknummer van Linda: Ray Lamontagne met 'You can bring me flowers'. Wow, vanaf de eerste tonen van het stuwende ritme tot de perfect getunede blazers in het arrangement: wat een geweldig stuk! Dat wordt weer googlen bij de internet shops. 
Hetzelfde geldt voor de fraaie instrumentele arrangementen van René Aubry: subtiel en ontroerend fraai!

Al met al heb ik me uitstekend vermaakt en weer eens echt genoten van een uitstekende demo. 
Alex en Chris hebben me geïnspireerd door hun uitstekende muziekkeuze en ontspannen presentatie. Muziek was hierbij ondergeschikt aan techniek. 
Maar vergis je niet: er stond wel degelijk een zeer goed systeem te spelen! 
Een set die uitblonk door zijn diepe en brede soundstage en dynamische weergave, die de energie in de muziek subliem overbracht naar de luisteraar. 
Met als gevolg dat er inderdaad iets gebeurt: stilzitten is praktisch onmogelijk… 

Playlist
  • Eiji Oue Minnesota orchestra - Saint-saens – Dance macabre ( (Mephisto & Co)(Reference recordings RR-82CD)
  • Henry Mancini – The pink panther theme (Ultimate Mancini)(Concord records CCD-2237-2)
  • Jimmy Smith – Organ grinder’s swing (Verve Jazz masters 29)(Verve 521 855-2)
  • Diana Krall – My love is (Love scenes)(Impulse MP12342)
  • Trijntje Oosterhuis & Leonardo Amuedo – Ken je mij (Ken je mij)
  • Mondschein sonate van Beethoven (Apres la Plute / De mooiste pianomuziek voor stille momenten)( Volkskrant uitgave Decca 00289 4804564)
  • Arne Domnérus & Gustav Stökvist - Nobody knows the trouble i’ve seen (Antiphone blues)(LIM K2HD 026)
  • Bjorn Berge – Have a cigarette and a smile (We’re gonna groove)(CFCD110)(www.stingmachine.net)
  • Doug MacLeod & Charlie Musselwhite - Come to find (Come to find)(JVC XR-0023-2)
  • Joe Beard featuring Duke Robillard and friends - You don’t love me anymore (Dealin’)(Audioqust music AQ-CD1055)
  • Andreas Vollenweider – Airdance (Air)(Edel 0196302CTT)
  • Vaughan Williams – Fantasia on the theme by Thomas Talllis, Master and Commander, the far side of the world (The best classical album in the world ever!)(EMI 7 24386 48982)
  • John Williams – OYF’N Pripetshok and nacht action (Schindlers list)(MCA 110 969-2 mcd10969)

Pause

  • Joël Grage – Cymbale du ciel, les exprits de la pluie et de vent (Paris Istanbul Shanghai)(Alpha 523)
  • Joël Grage – Bzzz (Paris Istanbul Shanghai)(Alpha 523)
  • Jackson Browne – Sergio Leon (The naked ride home)(Elektra CD62793)
  • Hans Theessink – Thula mama, Oh mother don’t you weep (Slow Train)(Blue groove 1620)
  • Rosenstolz – Liebe ist alles (Herz)
  • René Aubry – Noël aux balkans (Invités sur la terre)
  • Ray Lamontagne –Youcan bring me flowers (Till the sun turns black)
  • The Dave Brubeck quartet – Take five (Time out)(Colombia CK 65122)
  • Friedemann – Memories of Lugnasad (The Concert)(SACD Biber76786)
  • Jan Akkerman – Virgin Mary (10.000 clowns on a rainy day)(SU29506)
  • Renaud Garcia Fons – Berimbass (Arcoluz)(Enja ENJ-9478 2)
  • Diana Krall – A case of you (Life in Paris)(Verve 065 109-2)

Alex , Linda en Chris, bedankt voor de zeer geslaagde avond! 
We komen zeker eens langs in 's-Hertogenbosch.
(na telefonische afspraak op 06-22058007 aan de Braspenninglaan 137, 5237 NS 's-Hertogenbosch) 
En hopelijk mogen we jullie nog eens een keer verwelkomen bij AOB. 

Ps. sinds kort houdt Bogers Audio vrijwel maandelijks eigen demo zaterdagen  
aan de Zilverenberg 29 5234 GL 's-Hertogenbosch.

 

Juli 2011_________________________________________________________________
 

Peter Vervoorn van  Sound E-motions verzorgde samen met Cor Dekker van Musical Reality deze donderdagavond. 
Sound E-Motions is de importeur van onder andere MBL. 
Het uiterlijk van MBL luidsprekers kennen de meeste wel van de Duitse audio bladen. 
De lamellen zijn duidelijk anders dan de vierkante dozen waar we normaal naar kijken. 
Maar MBL maakt ook versterkers, D/A converters en CD loopwerken (met en zonder DAC). 
Peter had wel een paar mono eindversterkers van MBL meegenomen, maar de voorversterker, DAC en het CD loopwerk waren deze avond van Orpheus Lab uit Zwitserland dat hij ook importeert. 
Peter had een aantal platte modellen uit de Classic Line bij zich. 
De elektronica stond op een fraai Solid Tech meubel en was aangesloten met kabels van Harmonic Technology, deze beide merken worden geïmporteerd door Musical Reality.

De apparatuur waarmee werd gespeeld:
  • Luidsprekers: MBL 111F € 28.500
  • Mono eindversterkers: MBL 8011AM € 11.850 (uit productie
  • CD-loopwerk: Orpheus - Zero-P: € 8.730
  • DAC: Orpheus - One: € 4.500 * (uit productie, prijs geschat)
  • Voorversterker: Orpheus - Two: € 6.700 *

(* De prijzen van Orpheus zijn de huidige.De behuizing van de Orpheus Classic line is gewijzigd, 
maar het binnenwerk is vrijwel identiek aan de set die gebruikt is voor de avond.)

  • Powercables: Aan het Loopwerk: Pro AC 11 à € 260,00 Aan de DAC: Magic Power à € 1699,00 Aan de Pre: Fantasy AC 10 à € 400,00 Aan de AMP: Fantasy AC 10 à € 450,00
  • Interlinks: Tussen Loopwerk en DAC: Platinum Digital à € 370,00 Tussen DAC en Pre: Magic Link XLR à € 900,00
    Tussen Pre en Amp: Magic Link XLR à € 900,00
  • Luidsprekerkabels:Op het hoog: Pro 10 SE met banana à € 950,00 Op het Laag: Pro 9 SE reference à € 1499,00
  • Audiomeubel:Solid tech Radius Duo à € 798,00

Cor is al eerder te gast bij ons geweest in december 2008 en velen van ons kennen hem ook van verschillende audio shows. 
Cor heeft veel ervaring met demo's geven en is daarom ook door Peter Vervoorn van  gevraagd om een handje te helpen. 
Het resultaat is dat Cor zo'n beetje de hele avond aan elkaar praat. 
En dat is geen ramp. 
Het 1e nummer dat hij draait wel. 
Tja, er zijn mensen die ook dat muziek noemen. 
Een grapje van Cor en de stemming voor de avond is gezet.
Toch was de keuze van het 1e nummer nog niet eens zo gek. 
Ondanks dat de muziek zeer scherp in het hoog is, werd het niet tenenkrommend weergegeven. 
Wel bleef heel veel detail hoorbaar. 
Het 2e nummer geeft aan dat de set het mogelijk maakt om heel makkelijk de muziek te volgen, stemmen klinken zuiver en het ritme hoef je niet te gokken. 
De set klinkt neutraal. Ik weet nu al dat we met een goede set te maken hebben. 
Het 3e nummer laat veel ruimte horen, totaal los van de luidsprekers. 
Het 4e nummer is een laag test. 
De mannenstem is zwaar (opgenomen) en de piano rammelt ook lekker in het laag.



Ik ben toch best wel verbaasd over het geheel en vooral over de luidsprekers. 
De luidsprekers zien er totaal niet normaal uit. 
Het laag en laag-midden wordt dan wel weergegeven door een dubbel paar conventionele weergevers, maar het hogere midden en het hoog door die lamellen. 
Dat ziet er niet alleen heel anders uit, maar ik verwachte ook een totaal andere klank (ja, ik had nog nooit een MBL luidspreker gehoord). 
Ik weet niet wat ik verwachte, maar het hoog klonk helemaal niet vreemd/ongewoon, het klinkt gewoon goed. 
En eigenlijk nog niet eens zo heel veel anders dan een paar hele goede dome tweeters. 
En dat is nog niet eens zo gek als je bedenkt dat die lamellen ook gewoon door een spreekspoel wordt aangedreven. 
En dan nog iets... Je zou verwachten dat het hoog het hoogtepunt van de luidsprekers is. 
Maar nee, het laag is net zo goed. Het is een goed homogeen geheel. 
En dat is al moeilijk genoeg voor een 4-weg systeem, laat staan om dan ook nog een niet-conventioneel techniek
voor het hoog te gebruiken, klasse!

Het 5e nummer betrof een opname die Cor zelf gemaakt heeft. 
Het betreft orgel met zang opgenomen in de Dominicus Kerk te Amsterdam. 
Cor vertelde erbij dat de opname niet ging zoals hij gepland had, maar ondanks dat is het een juweeltje geworden. 
Helaas kan ik er weinig over zeggen, want het is niet mijn soort muziek, maar het klonk wel fraai. 
Het 6e nummer is voor mij het 1e bekende muziekstuk (van avonden als deze). 
De bassen en de pauken zijn goed volgbaar, ook in de zachte passages. 
En zodra de muziek luider wordt, dan loopt het geheel niet vast, maar blijft alles netjes (aleen luider). 
Bij nummer 7 is het karakter van de vrouwen stem goed hoorbaar. 
En dat beschrijft de set goed, je hoort de opname en de muziek. 
En de set voegt weinig toe en laat weinig weg.



Cor speelt nog een aantal nummers en na de pauze zijn CD's van leden aan de beurt. 
Daar zitten meer voor mij bekende nummers bij. 
Maar helaas blijkt ook dat de leden minder geslaagde CD's hebben meegenomen dan Cor en Peter. 
Regelmatig valt de opname tegen en zelfs af en toe de muzikale prestaties van de artiest (of was het zo bedoelt en begrijp ik de muziek gewoon niet). 
Maar mijn mening van de set verandert er niet door, nee wordt zelfs bevestigd.

Omdat de luidsprekers rondstralers zijn, wordt er meer hoog en midden de ruimte ingestuurd dan bij conventionele systemen (lage tonen stralen altijd rond). 
Dit kan wel eens een ander effect hebben op de plaatsing dan normaal. 
Tot nu toe zat ik vooraan en daardoor redelijk dicht bij de luidsprekers. 
Verder stonden de luidsprekers ruim 2 meter van de dichtst bijzijnde wand. 
Kortom op mijn luisterplek overheersde het directe geluid en niet de reflecties. 
Dus ik ging door de ruimte wandelen. 
En inderdaad, verderaf werd de klankbalans helderder. 
Toch viel dat wel mee, waarschijnlijk door de hoge absobtie van de hoge tonen door de ruimte (en de aanwezigen). 
Verder bleef de sound hoofdzakelijk hetzelfde, neutraal. 
Wel leek de magie er onder te lijden achterin de zaal. 
Het geheel leek iets minder homogeen (toch vanwege de andere verhouding hoge versus lage tonen?). 
Kortom thuis uitproberen (maar dat doen we toch allemaal altijd!?).



Tot nu toe schreef ik voornamelijk over de luidprekers, namelijk hoe neutraal ze klinken. 
Maar we zaten natuurlijk wel naar de gehele set te luisteren. 
En die speelt geheel op een hoog niveau. Ik hoorde nooit problemen met de electronica. 
Past dit alles goed bij elkaar? 
De apparaten van Orpheus zitten wel in een lagere prijsklasse. 
Maar het geheel klonk neutraal en homogeen, dus geen probleem. 
Maar toch ben ik wel benieuwd naar een betere bron en/of voorversterker. 
Want de luidsprekers en de eindversterkers vormen een wel erg groot open raam, alles wat daarvoor zit, is goed hoorbaar.



Is dit alles zijn geld waard? Let wel, we praten hier over serieus geld. 
En voor zoveel geld mag er eigenlijk niks tegenvallen, nee het moet gewoon goed zijn. 
Als fabrikant kan je nu niet met een excuus komen. 
Nou, ze hebben ook geen excuus nodig. 
Het was een prima set die we gehoord hebben. 
De avond was weer een leuk en leerzaam. Peter en Cor, bedankt.

(verslag van Hans de Vries)

Hier de playlist (door Jean de Vassy):

  • Jimmy Giuffre - Propulsion (Free Fall)
  • Marianne Antonsen - Blomster I Soweto – (Blomster I Soweto) - (Von Schweikert demodisk III)
  • Albéniz / New Philharmonia Orchestra / Frühbeck De Burgos – Sevilla (Suite Española) 
  • Marcel Kanche - Elle M'en Vert - (Vertiges Des Lenteurs) 
  • Panis Angelicus - A Canlet – (Opname Cor Dekker Juni 2011)
  • Saint-Saëns - Danse Macabre – (Arabesque)
  • Voice Male - Hijo de la Luna – (Approved)
  • Christian McBride - In a Hurry - (Gettin' to it)
  • Canadian Brass - It Don't mean a thing - (Take the “A” train) 
  • Mighty Sam McClain - I'm so lonely (Keep on movin')
  • Buika - Miénteme bien (Nina de Fuego) 
  • George Benson - Jill Cott & Al Jarreau – God Bless the Child - (Von Schweikert demodisk III)
  • Leila K. - Open Sesame – (Open Sesame)

    Pauze
  • S.M.V. - Grits (Thunder) 
  • Jen Chapin - You Haven't Done Nothin'
  • Alan Parsons Project - Old and Wise
  • Hadouk Trio - Suave Corridor (Utopies) 
  • Miloš Karadaglic – Domencioni (Mediterraneo) 
  • Rita Chiarelli - Reginella
  • Franz Schubert - Der Lindenbaum (Winterreise) 
  • K. Greeninger & D Kai - Looking For A Home
  • Voice Male - The Green Leaves Of Summer (Approved)
 

Juni 2011_________________________________________________________________

Deze keer was het de beurt aan één van onze leden, en wel Martien Klingens
Martien heeft een luxe set, maar dit is zijn tweede set.
De reden dat Martien deze demo wilde verzorgen was een verassing.
Hij had deze luidsprekers op de Lente hifi show gehoord en vond het geluid zeer goed.
Toen hij de bijbehorende prijs hoorde was hij nog blijer verrast.
Thuisgekomen heeft hij de luidsprekers direct besteld bij een internetshop Beste keus in Best.
Het gaat hier om Boston Acoustics A25 monitor luidsprekers.
Dit merk wordt gevoerd door Marantz Europe, ik zie je denken, wat dan met Mordaunt Short?
Mordaunt Short was een paar jaar geleden de andere verassing van Marantz Europe, ook daar was de prijs kwaliteitsverhouding enorm goed.
Maar de samenwerking tussen Marantz en Mordaunt Short is beëindigd, en Boston Acoustics is de nieuwe luidspreker voor Marantz.
Daarbij valt Boston Acoustics ook nog een onder dezelfde holding als Marantz, maar ook Denon, McIntosh en nog een aantal andere audio gerelateerde merken.

Nu eerst even de set waarop alles werd afgespeeld:

  • Jolida SJ502a buizenversterker (destijds 2500 gulden)
  • Meridian 506 cd speler
  • Boston Acoustics A25 monitor luidsprekers (129 euro/stuk)
  • E-mu tracker USB DAC

De Jolida is een wat oudere geïntegreerde buizenversterker uit ongeveer 1999 en was destijds zo'n 2500 gulden.
De versterker is een klassieke push-pull versterker met 6550C eindbuizen, deze liggen wat betreft vermogen en soort een beetje tussen de EL34 en de KT88 in.
En zoals de EL34 en de KT88 een typerende sound hebben zit de 6550C ook wat betreft sound een beetje tussen de twee in, de power van een KT88 en de verfijnde sound van een EL34, best of both worlds?
De aansturing is met Europese buisjes als de ECC803S en de ECC81.

De cd speler is eveneens ouder, uit 1994 om precies te zijn.
Maar daarom ook zeker niet slechter, deze Meridian 506 was in die tijd al voorzien van het beroemde Philips CDM12 loopwerk, een loopwerk wat nu nog steeds veel wordt toegepast in de betere cd spelers!
Hoeveel bits deze speler is dat is niet geheel duidelijk, er zijn versies geweest variërend van 16 tot en met 24 bits.
Maar gelukkig luisteren we niet naar bits maar naar muziek!

En muziek dat komt er uit!
Al bij het eerste nummer sta je vol verbazing!
Zo'n groots geluid uit zulke kleine kastjes, en Martien was niet bang en liet aardig wat vermogen los op die kleine boxen.
Ja, ze kunnen een feestje thuis overleven...
Ik moet wel zeggen, even kreeg je het gevoel dat er ergens stiekem grotere kasten stonden te spelen, maar die stonden er niet dus het moesten wel die A25-jes zijn.

Vol verbazing naar het tweede nummer, iets klassieks, de instrumenten klinken zeer natuurgetrouw, en eigenlijk veel te goed voor deze prijs.
Daarna wat blues, gitaar met zang, ook geheel niet slecht, af en toe misschien wat te scherp, maar voldoende dynamiek en ook het laag is in voldoende maten aanwezig.
Bij Wynton Marsalis wordt het geluid van sommige instrumenten en de stem soms wat hard en schel, maar wat wil je met dit volume, dan klinken vergelijkbare monitorluidsprekers met een viervoudige prijs ook hard en schel.
De contrabas blijft goed hoorbaar zonder de andere instrumenten of de stem weg te drukken.
Bij het nummer van Rebecca Pigeon hoor je dat het geluid klopt, in de hele bandbreedte van laag naar hoog is alles heel netjes in balans.
Geen overdreven laag, hoog of midden en ook geen extra kleuring van het geluid, het is gewoon zeer prettig om naar te luisteren.

Vanuit het publiek kwam de opmerking dat het een relatief luxe set is voor deze boxjes.
Er wordt hier en daar zelfs met deze A25's gedemonstreerd op de Marantz Ki Pearl lite set.
Maar door een ander lid (die de Boston's ook al in ijn bezit heeft) werd verzekerd dat ze het ook goed doen op een eenvoudige set, maar dat er met een luxe set wel meer is uit te halen (zoals hier vanavond te horen was).
Een paar andere leden hadden op een beurs de toprange van Boston gehoord, maar dat vonden ze juist weer helemaal niet klinken, in tegenstelling tot wat ze hier gehoord hebben.

Hans van Liempd had zijn pc meegenomen met daarop een externe USB DAC uit de budgetklasse van het merk E-mu, type tracker.
Dit is een apparaatje uit de PA wereld, maar ook zeer geschikt voor hifi.
Het ding klinkt al een stuk beter dan de directe uitgang van de pc, maar hier was nogal wat ruis aanwezig, mogelijk doordat het uitgangssignaal eigenlijk te laag was voor de versterker, waardoor de voorversterkerbuisjes hoorbaar gaan ruisen.
bij dezelfde opname was het geluid minder dynamisch, en de stemmen en instrumenten klonken wat korrelig, maar het hoog was smoother dan bij de cd.
Maar, dit apparaatje is dan ook maar 150 euro...
Mogelijk durft één van onze leden nog eens de stap te wagen om een USB-DAC direct uit China te bestellen.
Daar worden beneden de 100 euro de mooiste DAC's met de meest luxe (imitatie?) chipsets verkocht, hoe zouden die het doen?

Ook hebben we na de pauze nog even getest met andere luidsprekerkabels en andere netkabels.
Cuno had deze meegenomen, het ging om afgeschermde netkabels die hij zelf samenstelt en afmonteert, en luidsprekerkabels bestaande uit 25 aderparen datakabel, ook wel CAT-5 backbone kabel genaamd.
De meningen waren hier weer verdeeld,  hoewel het merendeel het geluid na de pauze iets gedetailleerder en preciezer vond.

De playlist:

  • Ayreon - Welcome to the new dimention (Into the electric castle)
  • John Bruce Yeh - Theme van Hillandale Waltzes van Victor Babin)(Ebony concerto)(Reference recordings RR-55CD)
  • John Bruce Yeh - Valse élégante van  Hillandale Waltzes van Victor Babin)(Ebony concerto)(Reference recordings RR-55CD)
  • Doug MacLeod - Little songbird (Unmarked road)
  • Wynton Marsalis quartet - Feeling of jazz (The magic hour)
  • Wynton Marsalis quartet - You and me (The magic hour)
  • Sade - Smooth operator (Diamond life)
  • Rachelle Ferrell - I can explain (Individuality)
  • L'arte del voilino - Opera omnia III (Concerto 5 Allegr/ Cappricio no.10 van Pietro Antonio Locatelli)(AudioPhysic 25, Turtle records TR75536)
  • Stevie Ray Vaughan - Tin pan alley (Tin pan alley)
  • Eva Cassidy - Time after time
  • Harry Sacksioni - Torredembarra (Adrenaline)
  • Concertgebouworkest Amsterdam / Leonard Bernstein - Allegro moderato Symphony nr.8 h-moll D759 (Unvollendete van Franz Schubert)(Deutsche Grammophon DG 427 645-2)
  • Rebecca Pigeon - Autol lang syne / Bring it on home to me (ALR Jordan Voices, the collection 1)(Chesky JD141)
  • Kammer chor Stuttgart - Bleinb bei uns, denn es will Abend werden, Abentlied von Joseph Gabriel Rheinberger (Stimme Stimmen! der riesige ruf - Joachim Ernst Berendt stellt vor Chore der welt teill III cd3)(Zweitausenendeins BA 64919/3)
  • Spis Li- Le mystère des voix Bulgairs, Das geheimnis der Bulgarischen stimmen (Milke le von Gueorgui Mintchev (Stimme Stimmen! der riesige ruf - Joachim Ernst Berendt stellt vor Chore der welt teill III cd3)(Zweitausenendeins BA 64919/3)
  • Amos Lee - Arms of a woman (Amos Lee)

Het einde van de avond naderde.
De conclusie van de Boston Acoustics A25.
Nu was (bij wijzen van uitzondering) het publiek het unaniem eens.
Het geluid van deze luidsprekers is verassend goed in balans, voldoende laag, voldoende hoog, het kan behoorlijk hard.
Is geschikt voor zowel klassiek, jazz als popmuziek, en schroomt ook niet terug voor zwaardere werk zoals rock en klassiek orkest.
En dat voor een prijs kwaliteitsverhouding die zéér goed is!
Dit is echt zo'n luidspreker die je je kennissen aanraad, na de vraag: "Ik zoek een set boxjes niet te duur, niet te groot, maar ze moeten wel goed klinken."
Vroeger noemde je dan de Mission 760i, nu raad je ze gewoon de Boston A25 aan....
En voor de surround liefhebbers is er ook een kleinere variant van de A25.

Martien, bedankt voor de verassende demo!
Als Ken Ishawate een keer ziek is, dan kan jij zo voor hem invallen om de Boston's te demonstreren...

Foto's volgen

 

Mei 2011_________________________________________________________________

     
Deze donderdgavond werd de AOB demo verzorgd door Audiac, in samenwerking met Streaming Audio Society.
Audiac staat algemeen bekend om hun breed scala van hoogwaardige audioproducten met electronica en luidsprekers in de hogere prijsklasse. 
Het zou dus voor Audiac relatief eenvoudig zijn geweest om met een groot high-endsysteem te komen en iedereen te imponeren. 
Te gemakkelijk, volgens Michael Huigen van Audiac. 
Hij wilde eens iets anders doen, meer bieden dan alleen een fraai systeem. 
Het onderwerp van deze avond was dan ook: streaming audio vanaf een computer. 
Niet direct een topic wat je meteen in verband brengt met de echte high-end audio. 
Geheel onterecht, zo zouden we tijdens de avond leren….



Twee weten meer dan één is het motto. 
Deze avond werd Michael Huigen dan ook bijgestaan door Martin Buhre van Streaming Audio Society 
Allereerst werd dieper ingegaan op digitale tijdsfouten (jitter). 
Het probleem bij streaming audio is dat er een grote afstand is tussen de digitale masterclock en de DAC. 
Deze tijdsfouten worden door kabels etc verder versterkt. 
Sommige producenten (Wadia, dCS) hebben dit opgelost door loopwerk en DAC via een master-slave configuratie (clock-link) te koppelen. 
Maar hoe zit dit als muziek wordt gestreamd via USB vanaf een computer? 
Een computer als bron heeft natuurlijk een aantal grote gebruiksvoordelen: onbegrensde opslagmogelijkheden, eenvoudig bestandsbeheer, cd's kunnen worden geript en opgeslagen, muziek downloadbaar vanaf internet en de mogelijkheid van hoge resolutie formaten. 
Datatransport via USB heeft daarnaast een zeer grote bandbreedte (tot 480 Mbps) vergeleken met een cd (PCM = 1,41 Mbps). 
Het grote probleem bij USB in standaard adaptive mode is echter dat de computer clock wordt gebruikt. 
Omdat een computer niet voor audiotoepassingen in ontworpen, leidt dit tot enorm veel jitter, waardoor audiofiele weergave praktisch onmogelijk wordt. 

Gordon Rankin van Ayre heeft als antwoord hierop het asynchrone USB audio protocol bedacht. Hierbij fungeert de DAC als master en de computer als slave en wordt de excessieve jitter geëlimineerd. Dit principe is toegepast in de bekende Ayre QB-9 USB DAC, die in deze demo uitgebreid aan de tand werd gevoeld. Inmiddels hebben ook dCS en Arcam DACs op de markt gebracht met een asynchrone USB ingang. 

De Ayre QB-9 USB DAC (3200 euro) heeft 1 asynchrone USB ingang. Daarnaast is hij voorzien van een ultra-stabiele voeding voor de clock oscillator, de DAC en de analoge output stage. De QB-9 is volledig gebalanceerd uitgevoerd met een extreem nauwkeurig clock circuit. De electronica is compleet discreet opgebouwd zonder terugkoppeling. Er is een galvanische scheiding met de computer. De DAC kan 44,1, 48 en 96 kHz signalen 16 of 24 bits signalen verwerken en zelfs 192 kHz/24 bit is mogelijk! 

Tijdens de demo werd een Apple Mac mini gebruikt als bron (software: i-Tunes en Pure Music). Voor data opslag was een externe harde schijf aangesloten, de bediening verliep fraai via een i-Pad. De digitale data werden via USB aangeleverd aan de Ayre QB-9, welke via gebalanceerde interlinks was gekoppeld aan de Ayre K5XE preamp (4200 euro) en Ayre V5XE eindtrap (5500 euro). Als dataformat werd het AIFF format gebruikt; dit is het WAV format van Apple. Bekabeling was van Transparent. Verder werden de uitstekende Revel Ultima Studio 2 speakers (8400 euro per stuk) met Beryllium tweeters gebruikt om de set compleet te maken. Zonder meer een set van een bovengemiddeld hoog niveau!
Hieronder staat alles nog eens opgesomd:

  • Ayre QB -9 USB DAC (3200 euro)
  • Apple Mac mini gebruikt als bron (software: i-Tunes en Pure Music
  • Apple I-pad als bediening
  • Ayre K5XE preamp (4200 euro)
  • Ayre V5XE eindtrap (5500 euro)
  • Revel Ultima Studio 2 speakers (8400 euro per stuk)
  • Transparent bekabeling



Ondanks de asynchrone USB verbinding richting de DAC en de galvanische scheiding tussen DAC en computer, hebben zowel de bron, het afspeelprogramma en de USB kabel nog steeds invloed op de kwaliteit van de weergave. 
Sommige software heeft uiteraard meer instelmogelijkheden dan andere; daarnaast zijn er verschillen in bedieningsgemak en weergave kwaliteit. 
Streaming Audio Society heeft een hoop kennis in huis op dit gebied en kan de consument assisteren bij het optimaliseren van zijn systeem. 

Allereerst werden enkele muziekstukken gedraaid om alvast te wennen aan de set. 
Dat verliep snel en pijnloos: zelfs op lagere volumes werd een verfijnde, gedetailleerde weergave neergezet met natuurlijke timbres en zalige rust in het beeld. 
Echte kwaliteit hoeft niet hard te spelen om te overtuigen… Integendeel!

Na enkele mooie nummers met piano, zangstem en sfeervolle Fado, werd het tijd voor wat experimenteren. 
Een akoustisch stuk met Arabische luit (wie kent 'm niet?) werd afgespeeld in verschillende formaten (MP4 750 kbps, AIFF en MP3 256 kbps). 
Hierbij bleek de weergave in AIFF format superieur, met name qua ruimtelijkheid. 
Aan de andere kant bleken ook MP4 en zelfs MP3 stukken redelijk te klinken, zolang je niet direct vergelijkt met AIFF. 

Om aan te tonen dat de Apple een prima platform is voor audioweergave, maar dat desondanks ripping software een hoorbare invloed heeft op de weergave, werd een tweede experiment gedaan. 
Hierbij werd Maxrip vergeleken met i-Tunes; Maxrip leverde volgens de meesten een hoorbaar betere weergave op, met name door een strakker laag. 

Na de pauze werd verder gekeken naar de invloed van afspeelsoftware. 
Het programma Pure Music (125 euro) kan worden gebruikt om de weergave van i-Tunes te verbeteren. 
Pure Music is alleen voor de Mac geschikte software, die als shell gebruik maakt van i-Tunes en ervoor zorgt dat stappen, die bit-perfecte weergave in de weg staan, worden uitgeschakeld.
Een en ander werd beluisterd in een direct vergelijk van een live opname van Jackson Browne. Resultaat: dmv Pure Music wordt meer diepte in het geluidsbeeld verkregen en meer definitie in de reacties uit het publiek weergegeven. 
Bij dit direct vergelijk valt op dat het systeem met Pure Music vanzelfsprekend klinkt en er geen spoortje van scherpte valt te bespeuren. 
Op de PC zijn er overigens vergelijkbare programma's verkrijgbaar (JRiver en andere plugins), die de inferieure weergave van i-Tunes op de PC naar een hoger plan tillen. 



Tijd voor een zeer interessant experiment: heeft de kwaliteit van de USB kabel invloed op de geluidsweergave? 
Menige purist zal zich hierbij sceptisch achter de oren krabben; zo ook menig AOB-er. 
Maar: 'the proof of the pudding is in the eating' zeggen de Engelsen. 
Een standaard USB datakabel werd daarom 1:1 vergeleken met de USB kabel van Transparent (79 euro voor de 1 m versie). 
Bij aansluiten van de standaard kabel gebeurde er in eerste instantie niets. 
Een kwestie van 'Plug & Pray' dus ipv 'Plug & Play'. 
Maar na correct aansluiten en resetten van het systeem functioneerde dan toch alles correct. 
Klinkt niet slecht, helemaal niet slecht zelfs. 
OK, totdat de Transparent USB ertussen werd gehangen tenminste! 
Echt een heel duidelijk verschil, zeker meer dan 79 euro waard: een strakker beeld, meer druk in de laagweergave. 
Het lijkt alsof de band er meer zin in heeft vandaag, hetzelfde stuk klinkt dynamischer met meer 'PRAT' (pace, rhythm and timing, voor de newbies…). 

Aan het eind van de avond volgt dan de ultieme test. 
Want hoe perfect alles ook klinkt en hoe gelikt de bediening via een i-pad ook is, je kunt niet meer met schijfjes rommelen. 
Om nog maar te zwijgen over het demagnetiseren van je i-pad, het afsliipen van de zijkant en met groene stift bewerken van zo'n ding. 
Of het lekker door je cd kast gaan op zoek naar lang verloren cd's uit vervlogen tijden. 
Met streaming audio heb je languit gelegen op je sofa alles met één druk op de knop voorhanden. 
Waar is de romantiek van het plaatjes draaien?? 
Afijn, terug naar de feiten: de weergave via de QB-9 DAC werd vergeleken met die via een Ayre CD-speler van vergelijkbaar niveau en dezelfde interlinks, powercables, etc. 
Vervolgens werd weggedroomd op instrumentele jazz van Fourplay. 
Resultaat: een schoner en vrijer hoog en gecontroleerder laag via de QB-9. En een iets stijver, geforceerder hoog, maar ook een wat meer lieflijke, haast romantische algemene weergave vanaf CD. 
Geen winnaar via knock-out dus, om in bokstermen te spreken. 
Zelfs geen unanieme winnaar op punten. 
Of streaming audio even mooi klinkt als een vergelijkbare cd speler blijft een kwestie van smaak en is dus heel persoonlijk. 
Dat je met streaming audio vanaf een computer, mits op de juiste manier geïmplementeerd, op hoog audiofiel niveau kunt spelen, is onomstootbaar bewezen in deze zeer interessante en uitstekende voorbereide demo. 

 

 

 

Michael en Martin: 
heel hartelijk dank voor de 
geweldige avond en jullie 
enthousiaste presentatie!! 


 

 

 

 

Playlist:

  • José James & Jef Neve - Lushlife (For all we know)
  • Yesmin Ley - Londje de mi (Sentir)
  • Diana Krall - The girl in the other room (The girl in the other room)
  • Eraldo Bernocchi & Harold Budd - Six (Music for "Fragments from the inside)
  • Dhafer Youssef -Miel et cendres (Divine shadows) (in AAC, AIFF, Mp3 256)
  • José James - Save your love for me (Black magic) (met MaxRip en I-tunes)
  • Jackson Browne - Enouch of the night (Solo acoustic) (met I-tunes en Channel D-Pure music)
  • Joash - don't fear it, fight it (Asssassin) (met standaard USB kabel en met Transaparant USB kabel)
  • Mariss Jansons & Royal contertgebouw orchestra - Adagio van Dvozak (Dvozák symphony no.9 "From the new world", live)
  • Ljiljana Buttler - Ne kuni me, ne ruzi me majko (Frozen roses)
  • Fourplay - Moon jogger (Fourplay) (via USB dac en via cd speler)
  • Yellow - The eye (Planet Dada)
  • Do - Laat het nu maar vrij (Zingen in het donker)

 

 

 

 

Een playlist maken vanaf een I-pad 
is weer eens wat nieuwe  voor Cuno..

 

 

 

 

 

 

 

 

April 2011               _________________________________________ _________________
Deze avond was niet zo maar een clubavond, nee, dit was ons 10 jarig bestaan.
Waarom 10 jaar geleden onze club werd opgericht?
Eindhoven is door Philips een stad met veel techneuten, veel van die techneuten luisteren graag naar muziek en hebben ook interesse in de afspeelapparatuur.
Toch was er zover ons bekend helemaal geen echte audioclub in onze regio, en dat was vreemd..
Dat vonden oprichters Roy Doemges en Roland Keijenberg ook.
En middels een oproep op hifi.nl en een artikel in het Zondagsnieuws is onze club in april 2001 opgericht.
De eerste avond was een daverend succes, mede dankzij de medewerking van Maarten Teijen (toen van de Opera, nu van La Scala) en Martijn Lavrijsen (toen van Joenit, nu van AudioXperience).
Inmiddels zijn er leden bijgekomen en leden gegaan, dat laatste vaak door verhuizing of tijdgebrek.
Ook hebben er wat organisatorische wisselingen plaatsgevonden, maar het enthousiasme is altijd gebleven.
We hebben veel nieuwe leden met nieuwe ideeën mogen verwelkomen, maar er zijn ook nog steeds leden van het eerste uur.
Destijds zijn we begonnen in Vessem bij de Welten groep en later is dit het er naast gelegen café de Gouden Leeuw geworden.
Echter, deze zaal werd na een aantal jaren na wisseling van eigenaar drastisch verbouwd, waarna we zijn uitgeweken naar Oirschot bij Café Vingerhoeds
Waar we ieder maand weer hartelijk worden ontvangen!



En wat maakt een audioclub als de onze nu zo speciaal?
Om maar een voorbeeld te noemen, een avond als deze.
Want waar heb je nu de kans om een top installatie als deze geheel vrijblijvend te kunnen beluisteren,
in een ongedwongen sfeer en ook nog eens dicht bij huis?

 

Kanzy is nieuw merk buizenversterker van eigen bodem anno 2010.
De eigenaar is Lars Dam en zijn vader Paul Dam is de ontwerper van deze versterkers.
De hier gedemonstreerde Kaam 1000 versterker is in oktober afgelopen jaar geïntroduceerd door niemand minder dan Jan Douwe Kroeske en Leon Blokhuis in de Polyhymnia studio's!

Lars kwam met dezelfde set als waar ze tijdens de Alkmaar show mee gespeeld hebben.
en daar werd deze set door Music Emotion zelfs de beste van de show genoemd!
Marco de Wilde van Music2 was bereid om dezelfde cd speler en luidsprekers van die set weer ter beschikking te stellen.
Zelf zat Marco in Brussel voor een show, maar anders was hij zeker langs gekomen, en hij is ook een graag geziene gast bij onze club.
Hier een opsomming van de set:

  • Kanzy KAAM stereo geïntegreerde buizenversterker (60.000 euro)
  • Blumenhofer Genuin FS1 (35.000 euro)
  • Loit Passeri cd speler (25.000 euro)
  • Van den Hul luidsprekerkabels
  • Heaven's gate interlinks

De CD speler is de zeer exclusieve Loit Passeri uit Singapore.
Bij het ontwerp van deze speler was het uitgangspunt het summum te bouwen, zie hieronder wat voorbeelden:
Deze 16 kg wegende cd speler is gekoppeld aan drie keramische voeten uitgerust met kogellagers voor resonantie controle.
Het chassis is opgebouwd uit carbon.
De cd speler is uitgerust met 6 triodebuizen van het type 6U30, waarbij 2 buizen gebruikt worden voor de hoogspanningsvoeding voor de buizen.
De andere twee sets buizen staan in balans en zitten direct achter de DAC in een gepatendeerde trans-impedantie versterkerstrap.
Het loopwerk is het alom bekende CD-PRO2 loopwerk en is met een speciaal materiaal ontkoppeld.

De Blumenhofer luidsprekers komen uit Duitsland.
Dit tweeweg systeem is eigenlijk ontwikkeld als high-end monitoring speaker in geluidstudio's.
De tweeter is een 1,4 inch titanium compressie driver met hoorn, door Blumenhofer zelf ontwikkeld.
De woofer is een 16 inch studio monitor woofer van het Japanse TAD (TL-1603?).
Deze luidsprekers hebben een hoog rendement van 97 dB. 



De Kanzy KAAM1000 is ook weer een compromisloos ontwerp.
Er is vier en een half jaar gewerkt aan het uiteindelijke resultaat.
De filosofie was technisch puur versterken.
Er zijn bewust geen halfgeleiders (transistoren etc.) gebruikt, alles is hardwired opgebouwd, met keramische afstandsbusjes met vergulde contacten, dus zonder printplaten.
Er zijn zeer speciale weerstanden gebruikt zoals gebruikt bij de NASA (tot wel 65 euro per stuk)
Ook alle andere onderwelen zijn van topkwaliteit en alles is behoorlijk over gedimentioneerd.
Zo kan de voeding 130 watt per kanaal leveren, terwijl de versterker in triodestand op 2x 27 watt zit.
De versterker is overigens veel groter dan hij op de foto's lijkt en het gewicht van 43 kilo liegt er ook niet om..

De buizen zijn bewust geen new old stock, dit in verband met de continuïteit in de toekomst.
De stuurbuisjes zijn van JJ, en in de fasedraaier gematched tot 0,5%, dat kost dus heel wat buizen totdat je een goede hebt...
De eindbuizen staan ultralineair of triode geschakeld, waarbij het uitgangsvermogen maximaal 56 watt en 26 watt is.
Er worden 2 sets buizen in een schitterende lederen tas meegeleverd, deze zijn van de types EL34 en KT88, van het merk Genalex Gold Lion.
De merken en types buizen zijn proefondervindelijk op klank en betrouwbaarheid, en leverbaarheid in de verre toekomst.
Zowel de voedingstrafo's als uitgangstrafo's zijn ringkerns van Menno van der Veen. Er zijn bewust geen uitgangstrafo's met zilverdraad gebruikt omdat deze wat scherp klinken.

De opbouw van de versterker is helemaal dubbel mono, van voedingstransformator tot en met volumeknop is alles gescheiden.
De KAAM1000 heeft drie ingangen, een lijn ingang een phono MM en phono MC ingang.
De KAAM800 heeft ook drie ingangen, maar dan allemaal lijn ingangen.
Zoals al eerder verteld worden de buizen in een keurige lederen tas geleverd.
De versterker zelf wordt in een handgemaakte eikenhouten kist geleverd.
Alle mechanische componenten van de versterker worden in Nederland vervaardigd.
En ook de versterker wordt helemaal met de hand gebouwd in Nederland.



Het geluid is snel en zeer dynamisch, en toch niet opdringerig. De timing klopt en je hoort direct dat je naar een systeem op een hoog niveau luistert.
Het is wel zo dat je van de sound van hoornluidsprekers moet houden, hoewel de hoornsound bij deze set niet zo uitgesproken is als soms het geval is.
Ook is het belangrijk om op de juiste plaats te zitten, er is dus wel spraken van een sweet spot, maar dat is helemaal niet erg, want als je op die sweet spot zit, dan is het ook wel heel erg mooi!!!!
Daaraan merk je weer dat de Blumenhofers van huis uit studio monitoren zijn, want daar is de sweet spot de plaats van opname of master technicus.
Verder heb je niet direct het idee dat je naar een buizenversterker luistert, de versterker heeft geen uitgesproken buizen klank.
En daarmee is het doel van de ontwerper bereikt, een versterker die enkel versterkt, zonder iets te veranderen of toe te voegen aan het geluid.
De set vermoeid niet en hoeft ook niet hard om lekker te klinken.
Ook maakt het niet echt uit wat voor een muziek je draait, het is echt een allround set.
Hieronder de playlist:

  • Rebecca Pigeon - Spanish Harlem (Retrospective)(Chesky SACD242)
  • Steely Dan - Babylon sisters (Gaucho)(MCA 060249860510)(SACD)
  • Steely Dan - Hey nineteen (Gaucho)(MCA 060249860510)(SACD)
  • Fink - Pretty little thing (2 Meter sessies Acoustic sessies vol.1)(944A 014 058)
  • Cowboy junkies - Shining moon (Whites off earth now!!)(Original master recording special limited edition)(Mofi UDSACD4010)
  • Roy Gaines - I got a break baby (I've got the T-bone Walker)(Groovehole GRV1002-3)
  • Diana Krall - The girlin the other room (The girl in the other room)(Verve)
  • The Oscar Peterson trio - You look good to me (We get requests)(Verve UCGU 7032)
  • The Philadelphia orchestra/ Christoph Eschenbach - Syphony no.5 allegro no troppo van Shostakovich (Polyhymnia 10 years anniversary SACD)
  • Livingston Taylor - Isn't she lovely (The world greatest audiophile vocal recordings)(Chesky SACD 323)
  • Valery Joyce - Fever (The world greatest audiophile vocal recordings)(Chesky SACD 323)
  • Bram Beekman - Taccata et fuga in d minor BWV565 (Toccata 200years German organ music)(Pentatone classics 5186 003)
  • Bram Beekman - Taccata et fuga in d minor BWV565 2e deel (Toccata 200years German organ music)(Pentatone classics 5186 003)
  • Dire Straits -You and your friend (On every street)
  • The Peddlers - Smile (How cool is cool..., the complete CBS recordings)(Colombia 5097402)
  • Harry Sacksioni - Torredembarra (Adrenaline)(cuta 231012010)
  • Charlie Haden/ Antonio Forcione - Anna (Heartplay)(NaimCD 098)
  • Ali and Toumani - Ruby (Ali Farka Touré and Toumani Diabaté)
  • Roy Budd - Main theme from Get Carter (Panavision soundtrack)(The echolabel LTD. ECHCD54)
  • Allan Taylor ?

Wij willen Lars en Paul Dam (en Marco de Wilde) bedanken voor de demo  met deze top set!
Niet alleen jullie mogen trots zijn op het reslutaat,
ook wij als club zijn trots dat jullie bij ons te gast waren!

 

Maart 2011               _________________________________________ ___________

Onze jaarlijkse ledenvergadering.

Het huidige bestuur is unaniem herverkozen en aangebleven.
De invulling van de democommissie is enigszins gewijzigd.
De fotografen blijven dezelfde als afgelopen jaren.
Er wordt nog gezocht naar een extra recensent voor de demoavonden.

Verder is het de bedoeling om ook het komende jaar de thuisdemo's voort te zetten.
Ook is het bezoek aan de geluidsstudio in goede smaak gevallen, 
daarom pogen we om meer van dit soort uitstapjes te organiseren.
Ook staat er wederom op de planning de mogelijkheid om samen met clubleden naar de De Doelen lente hifishow 2011 in Rotterdam te gaan, en zelfs een de mogelijkheid tot een bezoek aan de High End 2011 Munchen samen met clubleden staat op de agenda!
Het eigen forum komt de achtergrond te staan.
Maar er wordt wel gezocht naar een manier om de ledensets (met eigen verhaal) onder de leden te publiceren 
(de leden zijn natuurlijk vrijblijvend om hieraan deel te nemen)

En als laatste staat het vieren van het 10 jarig bestaan van onze club op de agenda, enkele leden hebben de organisatie hiervan op zich genomen.



In de pauze was er nog een kleine demo door Jan Verhagen met een 78 toeren platenspeler, met opdraaiveer en akoestische versterking.

Aan deze pick-ups kwam nog helemaal geen stroom aan te pas.
De naald (ziet er uit als een naald uit een naaikistje) zit tegen een trilplaatje, dat is die ronde schijf.
En het geluid uit dat trilplaatje wordt door de arm naar achteren getransporteerd, en onder in de kast zit een soort hoorn constructie die het geluid akoestisch versterkt.
Het volume is regelbaar door de opening van de hoorn open of dichter te zetten.
De regelaar link is een toerentalbegrenzer, die dient als fijn afstemming voor de snelheid.



Jan, bedankt voor het meenemen van dit stukje nostalgie!

 

Februari 2011_______________________________________________________

Deze keer ging het nu eens helemaal niet om de apparatuur, maar om het doel van die apparatuur, namelijk muziek.
De avond was in elkaar gezet door Hans van Liempd.
Natuurlijk hebben we voor het afspelen van die muziek apparatuur nodig, al was die apparatuur toch echt ondergeschikt.

  • Rega P3 platenspeler met Othophon nr.2 element
  • Astin Trew AT3500plus cd speler
  • Array PH1 Phono voorversterker
  • Array A3 voorversterker
  • Array S10 prototype eindversterker
  • Master 3 luidsprekers met bijbehorende voet
  • DIY interlinks van Kynar wirewrap draad 0,2mm. in benzineslang
  • DIY gevlochten luidsprekerkabel
  • DIY cones samengesteld uit Hema eierdopjes en grote kogels



Met dank aan Wim Kreemer en Hans van Liempd voor het samenstellen en beschikbaar stellen voor de set.
Nu toch eerst even een stukje over de techniek, ja we kunnen het niet laten..
De voetjes onder de luidsprekers en de cd speler zijn een wel zeer ludieke vondst.
Doorgaans hebben speciale spikes, cones etc. (in de volksmond voetjes) onder apparatuur behoorlijke prijzen.
Maar ditmaal is deze tweak zelfs goedkoop!
De voetjes bestaan namelijk uit een eierdopje van de Hema, met daarin een grote kogel (zoals bij grote industriële lagers worden gebruikt).

Maar nu weer over naar ons onderwerp van deze avond, opnamekwaliteit door de jaren heen.
Middels een oproep in onze nieuwsbrief hadden diverse leden platen en cd's meegenomen, waarvan ze de kwaliteit juist heel goed of juist helemaal niet goed vonden.
Deze werden gerangschikt op decennia.
Van oud naar nieuw werd er begonnen met opnames van 1950 tot 1960, daana van 1960 tot 1970, 1970 tot 1980, 1980 tot 1990, 1990 tot 2000 en 2000 tot nu.
Wist je overigens dat uit onderzoeken is gebleken dat vrijwel iedereen de muziek van rond zijn 17e levensjaar als de beste muziek aller tijden bestempeld, alles ervoor was al niets, maar zeker alles er na is bagger.... en dat heeft dus iedere generatie. Vroeger was alles beter, vooral de muziek...



Als eerste begonnen we met een oude mono LP van Johan Strauss, o.k. het tikt als een knapperend haarvuur, en het is geen stereo.
Maar het valt zeker niet tegen, en vooral de dynamiek is behoorlijk groot.
De oorzaak voor de vaak grote dynamiek in oude mono platen is vaak heel simpel terug te voeren.
Ten eerste een natuurkundige uitleg, de mono groef is dezelfde als de stereogroef, echter wordt er bij stereo met verschil signalen tussen links en rechts gewerkt.
Bij mono is er gewoon één mono groef zonder verschil signaal, waardoor de signaalsterkte automatisch hoger blijft.
Dan bepaalt ook nog de breedte van de groef de maximale uitslag, en dus dynamiek (mogelijk is dat de reden dat sommige verzamelplaten vaak zo mager klonken, veel minuten per kant is weinig dynamiek)
En als laatste de apparatuur, in die tijd waren er nog geen echte apparaten om de dynamiek in te krimpen of te beperken en de uitschieters af te vlakken.
Hier komen we later nog uitvoering op terug.

Daarna kregen we nog een klassieke opname en gingen we naar de jaren zestig met een herpersing van John Lee Hooker.
In de jaren zestig was ook de overgang van mono naar stereo.
Bij John Lee Hooker was dat goed hoorbaar, met B-stereo wel te verstaan.
B-stereo is een niet officiële term die je weinig meer hoort, er gaan verhalen dat het Beatles stereo was, maar de eigenlijke betekenis was vermoedelijk de manier van opnemen.
Omdat stereo in die tijd iets nieuws was moest dat commercieel wel duidelijk waarneembaar zijn, dus een A en B kanaal, kortweg B-stereo.
Uit die tijd kwamen de opnames waar er een te duidelijk verschil tussen links en rechts was, links de instrumenten, rechts de vocalen.
En juist de Beatles hebben een aantal van deze platen gemaakt.
Dat stereo ook goed gebruikt kon worden bleek uit vooral jazz en klassieke opnames uit die tijd, een goed voorbeeld was de lp van Rita Reys.
Klik hier om een mooi artikel over de overgang van mono naar stereo te lezen.

Ook maakten we een uitstapje met een Stereophile test cd, waarbij een spreker door diverse soorten microfoons praat.
Dezelfde stem en steeds met een compleet ander geluidskarakter, zo zie je maar dat de geluidsbron heel belangrijk is voor het uiteindelijke resultaat.

Met Cat Stevens gingen we naar de jaren zeventig.
Daarna Rickie Lee Jones, we krijgen het zelfde stuk muziek vanaf lp en cd te horen.
De conclusie is dat de lp ruimtelijker klinkt, maar wel met meer ruis, tikjes en minder precies.
De cd is wel nauwkeuriger, schoner in het hoog, maar ook wat killer.
Hier werden bij onze leden weer zoals zo vaak twee fronten gevormd...
Ook kwam er nog een Quadrophonische opname van Paul Simon voorbij.
Dit was een verre voorloper van het huidige surround, waarbij er op een speciale manier twee achterkanalen op de plaat werden gezet.
Hiervoor was dan wel een speciale versterker nodig om deze kanalen te decoderen.
Dit is nooit een succes geworden omdat de investering in apparatuur hoger was, de meeste mensen zagen niet eens direct de meerwaarde van stereo, laat staan quadro.
Wel waren de mono opnames in de jaren zeventig bijna in zijn geheel verdwenen.
De opname van Dave Crusin was een zogeheten 'direct cut'.
Normaal werd in die tijd alles al afgemixed met gebruik van een mengpaneel en bandrecorders.
Maar die band veroorzaakte natuurlijk extra ruis en vervorming en ook zelfs dynamiek verlies.
Het nadeel bij een direct cut opname is dat je alles in één keer goed moet spelen voor je opname, en als de matrijs versleten is heb je geen mastertape meer om een nieuwe matrijs te maken.
Al met al een kostbare methode, maar met een nobel streven van een label dat vandaag de dag nog steeds audiofiele opnames maakt, namelijk Sheffield lab.
Je kan je voorstellen dat dit soort platen in beperkte oplages waren en behoorlijk uniek zijn!
En ja, ook het resultaat mag er wezen, de opname is van een zeer goede kwaliteit.
Dit is ook de periode waar bijna ieder gezin voorzien was van een stereo installatie, en soms zelfs in een rack, genaamd een stereotoren.

Dan naar de jaren tachtig met Andreas Vollenweider.
Volgens Hans kwam er toen een ommekeer in de geluidskwaliteit.
Vooral doordat de snij apparatuur voor de masters digitaal werd aangestuurd (digitale mastering) waardoor het hoog kunstmatig schel begon te klinken.
Ook deed de cd speler zijn intreden, uitgevonden in 1979 door een samenwerking van Philips en Sony (klik hier voor een verhaal over de techniek achter de cd)* Met dank aan Jean de Vassy
Net zoals nu hadden ze toen ook al Japanse persingen zoals de LP Warne Marsh meets Gary Foster, toen ook al beter klinkend, zoals nu de JVC XR-cd's.

Dan de jaren negentig, een mengelmoes van mooie en minder mooie opnames, te beginnen met Rebecca Pigeon.
In deze tijd begint men cd's steeds 'harder' met steeds minder dynamiek op te nemen.
Die tendens wordt alleen maar erger na de eeuwwisseling, zo laat Hans een opname van Leonard Cohen uit 1990 horen in vergelijk met een nieuwere cd van Leonard Cohen uit 2001, het verschil is bijna 10dB harder!!!!

Wat opvalt is dat de oudste mono opnames een grote dynamiek hebben.
De eerste stereo opnames heel goed zijn wat betreft ruimtelijkheid, of heel slecht door het besproken overdreven links rechts pingpong effect.
En wat betreft de klank in de jaren tachtig de opnames scheller werden in het hoog.
Dan wordt er rond de eeuwwisseling steeds harder opgenomen, hieronder gaan we wat dieper in op dat fenomeen.

Tegenwoordig wordt vooral voor op de radio het zachtste signaal op een cd omhoog gekrikt, dit omdat het dan 'luider' klinkt, dit heet compressie en wordt gedaan met een compressor.
En om vervolgens te zorgen dat het signaal niet te hard gaat en mogelijk zelfs gaat vervormen worden de pieken gedempt, deze limieten begrenzen doet een limiter.
Een compressor is eigenlijk ooit uitgevonden om de verstaanbaarheid bij vooral radiozenders duidelijker te maken, maar het apparaat is helaas zijn doel voorbij geschoten, en wordt tegenwoordig vooral gebruikt om alles luider (is dus eigenlijk vlakker) te laten klinken.
Die limiter was puur om te zorgen dat de maximale sterkte van het geluidsignaal (wederom bij vooral radiozenders) binnen de perken bleef, om vervorming en sputteren op naastliggende zenders te voorkomen.

Deze effecten zijn duidelijk te zien als je nog ergens VU meters in hebt zitten.
Bij oudere en klassieke opnames gaan die meters flink heen en weer en is het verschil tussen de laagste en de hoogste uitslag behoorlijk groot.
Bij een gemiddelde moderne pop opname zul je zien dat de meters bijna niet bewegen, en ook het verschil in uitslag veel geringer is.
Die moderne 'luider' klinkende opname heeft dus veel minder dynamiek.
En in de auto is dat juist wel prettig, want de verstaanbaarheid met al die omgevingsgeluiden blijft goed.
Maar als je thuis in alle rust lekker hoopt te genieten van een mooi stuk muziek dan is dit effect helemaal niet fijn....
Want die piccolo of triangel gaan in het echt toch een stuk zachter dan de hele blazerssectie, en een Spaanse gitaar klinkt echt niet harder dan het complete drumstel, toch?
Dan is het ineens niet meer zo fijn dat heel die geluidsvolumeverhoudingen geheel zijn verdwenen.

En dan te weten dat vrijwel ieder radiostation de -toch al in elkaar geperste cd's- nog eens verder bewerkt voordat ze bij je uit de radio komen.
Het meest gebruikte apparaat daarvoor is een alles in één apparaat genaamd Optimod.
Hiermee wordt onder anderen de dynamiek in verschillende toonhoogtes opgekrikt en gedempt (multiband compressor-limiter), de geluidssterkte wordt automatisch bijgeregeld (AGC)
de stereobreedte wordt vergroot (stereo enhancer) de hoge tonen worden opgefrist en extra versterkt (loudness exiter)

Waarom wordt het geluid op de cd dan zo opgepompt terwijl dit op de radio toch al gebeurt?
Heel simpel, hoe meer compressie, hoe "vetter" de sound hoe duidelijker het overkomt, hoe beter de verkoop.
Dit is belangrijk bij media als de radio, internetradio, Mp3 spelers etc.

Bij klassieke muziek is het verschil tussen de zachtste passage en hardste passage vaak veel groter, een mooi voorbeeld is de Bolero van Maurice Ravel.
In de popmuziek is er ook wel een mooi voorbeeld van echte dynamiek, denk aan het nummer Private investigations van Dire Straits.
Vreemd genoeg gaat het bij de geluidsindustrie alleen maar achteruit, de SACD is het allang aan het verliezen, en mp3 verkoopt alleen maar beter.
Ooit een Ipod op je stereo vergeleken met een SACD speler?

En dat terwijl het bij beeld alleen maar meer en beter moet, HD tv's, Blu-ray spelers met zelfs 3d weergave.
Hoewel daar de tendens naar gemaksmedia ook groter wordt, denk aan uitzending gemist, net-tv, internet televisie, youtube, en niet te vergeten de vele mediaplayers.
Bij die mediaplayers zitten natuurlijk ook hele goede apparaten, maar ze zijn vooral bedoelt om de inferieure beeldbestanden op je tv te tonen.
En mogelijk komt het met ons geluid ook nog goed nu er steeds meer betere kwaliteit audio mediaplayers komen, waarbij de haalbare kwaliteit in de orde van de SACD spelers komt!

Een goede conclusie is dat alles bij de bron begint, zo ook bij onze hobby.
De opnamekwaliteit is veel bepalend, vooral naarmate de afspeelapparatuur beter wordt, waarbij de verschillen tussen een mooie en een matige opname alleen maar duidelijker worden.

Bij bronnen als de autoradio en mp3 spelers zijn de uitgangspunten heel anders, en helaas heeft de muziekindustrie zich hierop aangepast.
Op de gemiddelde alles-in-één midiset of matige surroundset met melkpakken als boxen zijn deze verschillen vrijwel niet merkbaar en klinken die moderne opnames vaak zelfs beter, omdat de tekortkomingen van die sets gecompenseerd worden door dat soort opnames....

Dan hier de playlist waar het allemaal om begonnen is:

1950-1960:

  • Prague symphony orchestra, o.l.v. V.Smetacek - An die schoner blauen Donau van Johan Strauss, opus 314 (mono LP Supraphon LPV130)
  • The residency orchestra the Hague - Dvozak symhony no.5 (From the new world)(mono LP Philips minigroove GF00050)

1960-1970:

  • John Lee Hooker - Drive me away (Moaninthe blues)(herpersing LP Charly R&B)
  • Morgana King - Body and soul (Marantz and all that jazz)(525 041-2)
  • The Dave Brubeck quartet - Take five (Timeout)(oude LP CBS BPG62068)
  • Beatles - Twist and shout (Please please me)(CD Apple/EMI CDP7 464352)
  • Rita Reys - I'm gonna sit right down (Jazz pictures at an exibition)(Stereo LP Fontana 825300QY)
  • Jefferson airplane - Someone to love (Surrealistic pillow)(mono LP herpersing 5135)
  • Ann Burton & Louis van Dyke collection - In the wee small hours of the morning (Collection)(stereo LP Artone DJV6003)
     
  • Stereophile test cd - Why hifi experts disagree, microphone comparison (STPH-002-2)

1970-1980:

  • Cat Stevens - Morning has broken (Teaser and the firecat)(LP Ariola ILPS9154)
  • Rickie Lee Jones - Easy money (LP)
  • Rickie Lee Jones - Easy money (CD)
  • Paul Simon - Kodachrome (There goes rhymin' Simon (Qudrophony LP)
  • Paul Simon - Was a sunny day (There goes rhymin' Simon (Qudrophony LP)
  • Dave Crusin - Keep your eye om the sparrow (Discover again)(Sheffield lab Direct cut)
  • Gerry Rafferty - City to city (City to city)(LP EMI)

1980-1990:

  • Andreas Vollenweider - Caverna magica (Caverna magica)(CD)
  • Herman van Veen - Hilversum 3 (Het één en ander live)(LP digital master mix)
  • Fleetwood Mac - Little lies (Tango in the night)(LP)
  • Warne Marsh & Gary Foster -Absolution (Warne Marsh meets Gary Foster)(LP Japanse persing)
  • Leonard Cohen - Hallelujah (Various positions)(CD)
  • Leonard Cohen - Boogie street (Ten new songs)(CD uit 2001 om het verschil te laten horen)

1990-2000

  • Rebecca Pigeon - Spanish Harlem (The raven)(SACD)
  • Doug McLoud - Bring it on home (Come to find)(JVC XRCD 0023-2)

2000-nu

  • John van der Veer -  Mambo Jumbo(The ark)(Naim CD105)
  • The Frits Landesbergen bigband - Mad about the boy (The old fashioned way)(STS digital STS6111103)

O ja, nog een tip: Soms is het niet echt duidelijk of het om een echte oude plaat gaat of om een herpersing.
Heel simpel, kijk of er al een streepjescode / barcode op de hoes staat, die was er vroeger nog niet....

Wij willen onze leden bedanken voor het beschikbaar stellen van de muziek.
Daarnaast willen we Hans van Liempd en Wim Kreemer bedanken voor het samenstellen en beschikbaar stellen van de apparatuur.
En in het bijzonder Hans voor het in elkaar zetten en verzorgen van deze avond!

 

Januari 2011___________________________________________________

Deze avond werd de AOB demo verzorgd door Goosen & Swagerman uit ’s-Hertogenbosch. 
Joop Goosen is inmiddels een oude bekende van AOB en stond in het verleden al eens garant voor een verrassende demo.Dit was met TimeDomain Audio in april 2008



Ook op deze avond stond er iets bijzonders op stapel: de Omniwave weergevers van Leo de Klerk, eigenaar van de Bloomline Studio's in ’s Gravendeel. 
Niet toevallig voerde Leo de Klerk het woord op de jongste bijeenkomst van de Nederlandse sectie van de Audio Engineering Society (AES). 
Leo verzorgt de opnamen van tal van bekende ensembles, onder meer in de wereld van de experimentele klassieke muziek. 
Al jaren ergert hij zich aan, wat hij zelf noemt, de "verbeterde mono weergave" die met een gangbare mono-, stereo- of meerkanaals luidsprekeropstelling wordt bereikt. 
Leo experimenteert nog voortdurend en is op zoek naar een zo ongeschonden mogelijke reproductie van de muzikale voordracht. Wil je meer weten over deze luidsprekers, lees dan dit artikel.

De avond werd gepresenteerd door Martin Goosen.
En als u denk, die naam ken ik, dan klopt dat.
Martin was meer dan 30 jaar het gezicht van Quad en Kef in Nederland, we bedoelen hier het inmiddels niet meer bestaande oude Transtec.
Martin werkt inmiddels voor een Belgisch bedrijf in de proaudio.
Maar wat ook geen toeval is dat is het feit dat Martin en Joop beiden Goosen heten... het zijn namelijk broers.



Voor deze demo worden de speakers aangestuurd met een Eera DL1.5 loopwerk en een Lyngdorf TDA2200 geïntegreerde versterker.



Martin begint de avond met muziek in plaats van uitgebreide technische uitleg over de achtergrond van deze bijzondere weergevers. 
‘Blaosmeziek’ van Gé Reinders blijkt een treffend gekozen stuk, wat de kwaliteiten van de weergevers goed uit laten komen. 
De stem van Ge klinkt vanzelfsprekend in de ruimte en ook het natuurlijke timbre van de blazers wordt mooi ongedwongen en tonaal homogeen weergegeven. 
Wat meteen opvalt is de ruimtelijkheid en het ontbreken van een sweetspot: 
Hoe je ook in de luisterruimte beweegt, je hoort min of meer overal een vergelijkbaar beeld.

De passie van Martin voor deze weergevers komt voort uit het besef dat met conventionele speakers er zoveel verloren gaat ten opzichten van live weergave. 
Dat besef drong bij Martin door na het luisteren naar een klassiek concert door vioolvirtuoos Julia Fisher. 
Er is de afgelopen decennia al veel werk verricht aan omnidirectionele luidsprekers (weergevers met een bolvormig afstraalgedrag), o.a. door Quad (met concentrische ringen in de ESL63) en Philips. 
Leo de Klerk maakt voor zijn weergevers gebruik van KEF componenten, die heel precies omgekeerd worden verlijmd in een buisvormige behuizing. 
Het bereik van de weergevers wordt geclaimd van 30-30.000 Hz te lopen.

Voor de pauze wordt gedemonstreerd met de weergevers in ‘basic’ uitvoering.
Zowel links als rechts zijn op een verticale stang boven een naar beneden gerichte weergever en onder een horizontaal naar binnen gerichte weergever gemonteerd, alhoewel: 
Wat links en rechts is, is moeilijk te bepalen; je kunt namelijk aan beide zijden van het verbindingsvlak tussen de speakers luisteren.
De zaal was dan ook in twee helften verdeeld tijdens de AOB demo. 
Een vreemde gewaarwording om naar muziek te luisteren, terwijl je tegenover je de andere helft van het luisterpubliek ziet zitten!



Het ontwerp van de weergevers is gebaseerd op principes uit de psychoakoestiek en psychologie. 
Inmiddels is het ontwerp gepatenteerd. De bedoeling van het principe is dat de weergevers door het oor absoluut niet te lokaliseren zijn. 
Hierdoor blijft alleen de muziek over. 
Martin laat ons een opname horen van een orkest, waarbij gewerkt is met 2 opnamemicrofoons op het hoofd van de dirigent. 
Dat levert een heel realistisch resultaat op, haast eng: 
De stem klinkt zo natuurgetrouw in de ruimte, dat het echt lijkt alsof je erbij bent als je je ogen dicht doet.

Bij een stukje operamuziek (Barer’s Vanessa, een ruim 54 jaar oude opname!)overtuigt het geheel door een mooie homogene en vloeiende weergave, helemaal los in de ruimte en mooie, vol weergegeven stemmen. 
Vervolgens wordt het AOB publiek uitgenodigd om tijdens de weergave door de luisterruimte te gaan lopen (normaal gesproken vloeken in de kerk voor audiofielen). 
Hierbij wordt inderdaad ondervonden dat het geluidsbeeld homogeen is. 
Je kunt geen enkele van de weergave units los horen, alles klinkt op iedere plek in de ruimte coherent en ruimtelijk. 
Martin heeft het over ‘muziek in plaats van stereo’ en dat is ook zo. 
Dit betekent ook dat een duidelijke, scherpe 3d plaatsing van losse instrumenten in de ruimte (breedte en diepte) minder aanwezig lijkt. 
Het is echt een totaal ander plaatje dan bij conventionele weergave!

Na de pauze wordt overgegaan op een tweede paar weergevers. 
Die zijn opgebouwd volgens hetzelfde principe, maar hierbij herbergt de dragende kolom, die de beide weergave units verbindt, een transmissielijn om een dieper laag te krijgen.

Bij ‘Cry me a river’ van Lils Mackintosh blijkt dat deze weergevers inderdaad dezelfde signatuur hebben als de eerste. 
Het geheel lijkt net iets minder ruimtelijk te klinken dan de eerste set. 
Er is duidelijk een dieper laag, wat ietwat aan de trage kant lijkt, maar dit kan ook komen door een onvoldoende strakke aansturing door de eindtrap van de Lyngdorf. 
Ook bij de mooie vocalen van Allison Krauss valt weer eens op hoe fraai stemmen worden weergegeven: vanzelfsprekend, zonder enige vorm van scherpte en met veel detail. 
Toch missen sommige AOB-ers bij dit soort bekende opnamen een deel van de plaatsing in de ruimte, die verkregen wordt met goede opnames op een dito set conventionele weergevers. 
Is dat erg? 
Dat hangt ervan af; zoals Martin zegt: gaat het om stereo of om muziek? 
Zowel met Bert vd Brinks jazz piano als ter afsluiting met dynamische flamenco muziek wordt nog eens benadrukt dat deze weergavetechniek hoge ogen gooit op het gebied van vloeiende, neutrale en ruimtelijk losse weergave zonder scherpte. 
Hierdoor wordt de emotie in de muziek absoluut toegankelijk gemaakt voor de luisteraar en dat is een groot goed. 
‘Technische luisteraars’ kunnen zich wellicht storen aan de minder scherp omlijnde 3d stereo afbeelding in dit concept. 
Mensen die puur van goed en plezierig weergegeven muziek willen genieten, halen hierover wellicht de schouders op. 
Zij geven inderdaad de voorkeur aan muziek boven stereo.

Hieronder de playlist: 

  • Gé Rijnders - Bloasmuziek (www.g-reinders.nl)
  • Holm Vogel - Trio sonaten, sonate III d-moll BWV527 van Bach (Capriccio digital 10037)
  • Experimentele opname gemaakt in het muziekgebouw Frits Philips te Eindhoven - Jules van Hessen
  • Eleonor Steber, Nicolai Gedda met Metropolitan opera orchestra chorus - Barer's Vanessa (RCA Victor / BMG 7899-2-RG)
  • Chorale Saint Michel - Biagolow (Concert de musique Orthodoxe, Heinerscheid 21-5-2006)
  • Tania Kross, Marietta Petkova - Adagio uit Toccata in C, BWV 564 van Bach arr. Ferrucio Busomi (Aria Antiche)(Philips Universal 00289-4428466)
  • Julia Belova - Valse scherzo van Chostaakovitch (Russian dolls)(Baroque de Luxembourg, Burleske 11)
  • Lils Mackintosh- Cry me a river (A fine romance, soud design 4)(STS digital 6111104)
  • Allison Krauss - Jacob's dream (A hundred miles or more, a collection)(http://alisonkrauss.com)
  • Wynton Marsalis - In the court of king Oliver (Standard time vol.3 The resolution of romance)(Columbia CK46143)
  • Bert van den Brink - Mens durf te leven (Jazz at the Pinehill)(Challenge PRCHR75084)
  • Beatles - When I'm sixty four (Yellow submarine)
  • Francini y su orquestra sinfonica - Fandangos (Flamenco)(Victor VDP-1056)



Joop en Martin, 
bedankt voor het ons kennis te laten maken met deze wel zeer innovatieve uitvinding!